-Τρείς εικόνες με ολοφάνερο νόημα

Τρείς εικόνες,
και η ορθή ερμηνεία τους στις 14:22

Tweet

-Αναβάλλεται για την ώρα η επανίδρυση του Κράτους!

Είχε και άσχημο καιρό
και οι χωρικοί δεν ήξεραν συνήθειες άλλες
η επανάσταση κοιμάται ακόμη
στις αυλές των ευγενών

Tweet

-Μια πραγματική ντίβα!!!

Η υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Μαρ. Γιαννάκου επιδίδεται σε ασκήσεις γοητείας ενώπιον επιτροπής φοιτητών λίγο πριν ξεκινήσουν οι κρίσιμες διαπραγματεύσεις από τις οποίες θα εξαρτηθεί η τύχη του νέου μεταρρυθμιστικού νομοσχεδίου για την παιδεία.

Tweet

-Μοναχός Χριστόδουλος, 2018 μ.Χ.

Το 2018 μ.Χ. σε απομονωμένη ερημική καλύβη κάπου στην εσχατιά του Ελληνικού χώρου. Σκηνή από την επίσκεψη μας στον ταπεινό ένοικο της, τον πάλαι ποτέ διαλάμψαντα εκκλησιαστικό ηγέτη και ποιμένα π. Χριστόδουλο, που οικειοθελώς εγκατέλειψε τα εγκόσμια για την ιερή ησυχία της ερήμου το σωτήριον έτος 2006.

"Βγήκε καλοσυνάτος απ΄ το ερειπωμένο του σπίτι να μας υποδεχθεί με το ζεστό του χαμόγελο. «Πως μένεις εδώ Γέροντα», τον ρωτήσαμε, «με την στέγη να τρέχει, τα πεσμένα ντουβάρια και τα πολλά ποντίκια;». «Ε, ευλογημένοι μου», μας απάντησε, «δεν ακούσατε στο Ευαγγέλιο που λέγει ότι δεν έχουμε εδώ μόνιμη κατοικία αλλά στον ουρανό;»

Ξάπλωσε κάτω και άρχισε να μας διηγείται, όπως είπε, ωφέλιμα πράγματα. Μας διηγήθηκε και το όραμα που είδε. Πως βρέθηκε ανάμεσα στους Αγγέλους, ντυμένους στα λευκά και οι φτερούγες τους να κάνουν φρου φρου. Και αλήθεια! Βρέθηκε σ΄ αυτή την υπερπολυτέλεια του ουρανού χωρίς να φορεί τα καλά ρούχα που απαιτεί η εφήμερη ματαιοδοξία του κόσμου. Αλλά είχε την ψυχή του καθαρή."

Tweet

-Η μεγαλυτέρα των αρετών

Βλέποντας τον πατέρα Χριστόδουλο νοιώθω να κατακλύζομαι και εγώ από την μεγαλυτέρα των ανθρώπινων αρετών. Την φιλαυτία.

Tweet

-Βίοι Αγίων και Δικαιικά Συστήματα

(εις ανάμνησιν της αυτοκάθαρσης της εκκλησίας που διενεργήθηκε πριν από έναν περίπου χρόνο, αμιγώς με πρωτοβουλία του δεσπότου και πατρός ημών αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Χριστόδουλου - σημ. λόγω της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών η διαδικασία ολοκληρώθηκε επιτυχώς εντός 7 ημερών, όπως ακριβώς και η δημιουργία του κόσμου στον οποίο ζουμε)

Είναι σαφές ότι η λογική του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Χριστόδουλου προσομοιάζει με την λογική που διέπει την λειτουργία του Αγγλοσαξωνικού δικαιικού συστήματος. Στο σύστημα αυτό σκοπός της δικαιοσύνης, -και συναφώς αποστολή του δικαστή-, δεν είναι η αναζήτηση αυτής καθεαυτής της αλήθειας αλλά η ανάδειξη, εκ των διαδίκων, αυτού που θα κατορθώσει να παρουσιάσει πληρέστερα και πειστικότερα τις απόψεις και τα στοιχεία του.

Αντίθετα, στο ηπειρωτικό δίκαιο, -και κύρια σε αυτό της Γερμανίας που διακρίνεται για τον ιδεαλισμό του-, ο ουσιώδης σκοπός της δίκης είναι η, κατά το δυνατόν, πληρέστερη αναζήτηση αυτής της ίδιας της αλήθειας, η οποία, όπως είναι φυσικό, μπορεί καμιά φορά να απέχει ουσιωδώς από την απατηλή εικόνα που επιχειρούν να παρουσιάσουν στην διαδικασία τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα.

Η ειδοποιός διαφορά είναι σαφής, αφού, το ένα σύστημα αναδεικνύει και επιβραβεύει την ικανότητα και την καπατσοσύνη, -άρα και την αποτελεσματικότητα με υλικούς, επίγειους και προσωρινούς όρους-, σε αντίθεση με το άλλο, που θέλει πρωτίστως να προστατεύσει την πλανώμενη στο σύμπαν αιώνια ιδέα που εκ των πραγμάτων διαθέτει απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη κανονιστική ισχύ στην ζωή των θνητών.

Βεβαίως, είναι αυτονόητο ότι, ενώ το πρώτο σύστημα μπορεί να λειτουργήσει με ικανή αποτελεσματικότητα και χωρίς την έντονη συμμετοχή του δικαστή, το δεύτερο δεν είναι δυνατόν να είναι αποδοτικό όταν ο ίδιος ο κριτής δεν συμμερίζεται τις θεμελιώδεις αρχές του. Κοινώς δηλαδή όταν ο δικαστής δεν πιστεύει στην αποστολή του και ως εκ τούτου βαριέται να ακούει τις ιστορίες και τους καημούς του κάθε μαλάκα. Διότι το ένα φέρνει το άλλο, δεδομένου ότι, εάν δεν πιστεύεις στην υπερβατική φύση του δικαίου είναι φυσικό να αντιμετωπίζεις τους διαδίκους ως αλληλοσπαραζόμενες κατίνες, -που ας κερδίσει η καλύτερη και η πιο καπάτσα-, και όχι ως φορείς και ενσαρκώσεις πνεύματος και ιερών ιδεών.

Θα περίμενε κανείς ότι, λόγω της αντιορθολογιστικής και αμιγώς πνευματικής φύσεως του λειτουργήματος που φαίνεται να ασκεί ο εν λόγω χονδρός κύριος, η λογική του θα προσέγγιζε περισσότερο αυτήν του δεύτερου εκ των δύο παραπάνω συστημάτων. Αλίμονον όμως. Ας κρύψωμεν, λέει, προς το παρόν όσα μπορούμε και ας ελπίσουμε ότι ο αντίδικος καθεύδει.

Η τακτική αυτή μπορεί να αποδώσει αρκούντως ενώπιον κακού αντιδίκου. Πλην όμως, σε αντίθετη περίπτωση, η σταδιακή αποκάλυψις του πραγματικού προσώπου σου από επιτήδειο Δημοσιογράφο Μάκη, ή ακόμη ακόμη και από άλλον ομογάλακτον σου πλην ιδιοτελή άγιο, εκτός του φυσιολογικού και ανάλογου των αποκαλυπτομένων αδικημάτων κολασμού μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα και τον δυσανάλογα μεγαλύτερου μεγέθους εξευτελισμό και διασυρμό που συνήθως υφίσταται ένας κοινός και μιαρός ψεύτης. Διότι οι ευθαρσώς και γενναίως ομολογούντες λωποδύτες μπορεί μεν να μην κατορθώνουν να αποφύγουν την δικαία ποινή, αλλά σε κάθε περίπτωση αποχωρούν της αιθούσης του δικαστηρίου με την κεφαλήν υψηλά και με χρήσιμο εφόδιο την συμπάθεια και την κατανόηση που δικαιούται ο κάθε γενναίος και σοβαρός μετανοημένος ατυχήσας.

Ως παράπλευρο συμπέρασμα από τα παραπάνω προκύπτει και το γεγονός ότι, όπως όλο το άθλιο σινάφι του, έτσι και ο χονδρός δεν πιστεύει ντιπ στον Θεό. Διότι εάν πίστευε θα φοβόταν τουλάχιστον την δική του φοβερά δικαιοσύνη. Ασχέτως αν, για τους δικούς του ανόητους λόγους, περιφρονεί την ανθρώπινη.

Συμπέρασμα: ο χονδρός θέλει μόνον να είναι αρχηγός και να του φιλάνε το χέρι

Υστερόγραφο: Σύμφωνα με την είδηση ο διατελών εν αργία μητροπολίτης Αττικής κ.κ. Παντελεήμων καταδικάστηκε σε 8ετή κάθειρξη για υπεξαίρεση ποσών ιδιαιτέρως μεγάλου ύψους. Από πηγές της αρχιεπισκοπής έγινε γνωστό ότι η ηγεσία της εκκλησίας δεν θα εγείρει ζήτημα και δεν θα παραπέμψει τον εν λόγω κοινό απατεώνα σε εκκλησιαστικό δικαστήριο πριν από την έκδοση της απόφασης του εφετείου καί ενδεχομένως και του Αρείου Πάγου (εάν φυσικά ο εκπεσών επίσκοπος οδηγήσει και εκεί την υπόθεση)!!!. Ο πατήρ ημών φαίνεται να λησμονεί ότι ο καλός κύριος Παντελεήμων δεν προστατεύεται πλέον από κανένα τεκμήριο αθωότητας και ότι σε κάθε περίπτωση η αξιολόγηση του φρονήματος του κλήρου από τους πιστούς δεν σχετίζεται με κανέναν τρόπο με τις διατάξεις του κοινού ποινικού δικαίου και της οικείας δικονομίας.

Tweet

-Απόδειξη παρακμής ή ...;

"... Mε κάθε καινούργιο «συγκλονισμό», κύμα πελώριο μάς κατακλύζει δημοσιογραφικής επιπολαιότητας και περιττολογίας. Στα τηλεοπτικά «παράθυρα» συνωστίζονται αναρίθμητοι «ειδικοί», που «κοινωνιολογούν» ή «ψυχαναλύουν» τις «παραβατικές» περιπτώσεις με φληναφήματα αφόρητης κοινοτοπίας, φτηνιάρικες εκλαϊκεύσεις και κλισέ ασήμαντων εγχειριδίων. Oλοι αυτοί, δημοσιογράφοι και «ειδικοί», μαζί με τους επαγγελματίες της πολιτικής (μόνιμους ευτελισμένους επαίτες τηλεοπτικής δημοσιότητας) καταλήγουν «συμπερασματικά» πάντοτε στην ηθικολογία: Tι «πρέπει» να κάνει η οικογένεια! Tι «πρέπει» να προσέξουν οι δάσκαλοι! Tι «πρέπει» να φροντίσει η κοινωνία!

Aπόδειξη παρακμής μιας κοινωνίας είναι, ακριβώς, το να προσπαθεί να λύσει τα προβλήματά της με ηθικολογικές αοριστολογίες και γενικότητες. Δεν μπορεί πια να εμπιστευθεί τους θεσμούς ή έχει ξεμάθει – οι θεσμοί στην παρακμιακή κοινωνία είναι εντελώς αναποτελεσματικοί, κανένας δεν τους σκέφτεται προκειμένου να λυθούν προβλήματα. Mετατίθενται, λοιπόν, οι ελπίδες στην καλή θέληση των ατόμων και αναζητούνται λύσεις με εκκλήσεις, παροτρύνσεις, συναισθηματικές εξαιτήσεις. Aν καταφύγει κανείς στη γνώμη των πολιτών για τα κρίσιμα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας (το δημογραφικό, την παιδεία, τη «διαπλοκή» και διαφθορά, την αναπηρία της δημόσιας διοίκησης, τον αντικοινωνικό χαρακτήρα του συνδικαλισμού), οι απαντήσεις θα είναι σίγουρα συνταγές για ηθική «βελτίωση» των ατομικών συμπεριφορών ..."

Από την επιφυλλίδα του Χρ. Γιανναρά στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" της Κυριακής 18/06/06/

Απόδειξη παρακμής ή ακλόνητη συνέπεια στις προεκλογικές εξαγγελίες για σεμνότητα και ταπεινότητα;

Tweet

-Χρήσιμος κυνισμός ή ανώφελες ψευδαισθήσεις;

Το "ΒΗΜΑ" της 16ης Ιουνίου μας πληροφορεί ότι σε κλινική του Λος Άντζελες έγινε με επιτυχία η επέμβαση διαχωρισμού των μεξικάνικης καταγωγής σιαμαίων αδελφών Ρεγγίνα και Ρενάτα.

"Οι δύο αδελφές είχαν εισαχθεί στο νοσοκομείο την επόμενη κιόλας ημέρα από την γέννηση τους -τον Αύγουστο του 2005- και έζησαν εκεί ενωμένες για 10 ολόκληρους μήνες, μέχρι να υποβληθούν στην πρωτότυπη, περίπλοκη και λεπτή εγχείρηση. Ο διαχωρισμός τους εκτελέστηκε από ομάδα 80 ατόμων πολλά από τα οποία είχαν λάβει μέρος σε παρόμοια επιχείρηση στο ίδιο νοσοκομείο το 2003. Οι γιατροί δήλωσαν αισιόδοξοι ότι όλα θα πάνε καλά και ότι το μέλλον προδιαγράφεται πολύ θετικό για τα δύο κοριτσάκια ενώ οι γονείς δεν μπόρεσαν να κρύψουν την χαρά τους για την ευτυχή έκβαση αυτής της ... περιπέτειας.
Το κόστος της επέμβασης και της συνολικής νοσηλείας δεν ανακοινώθηκε αλλά έγινε γνωστό ότι πρόκειται να καλυφθεί από τον λογαριασμό ενός ειδικού υγειονομικού προγράμματος της πολιτείας της Καλιφόρνιας."

Από όλα τα παραπάνω αξίζει να επισημανθούν δύο τυπικές λεπτομέρειες.

Η πρώτη αφορά στο κόστος της επιχείρησης που πρέπει μάλλον να ανέρχεται σε ύψος πολλών πολλών εκατ. δολαρίων. Η δεύτερη έχει σχέση με το γεγονός ότι οι γονείς που πέρασαν την συγκεκριμένη δοκιμασία δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι των Η.Π.Α. Αντίθετα, είναι ξένοι που βρέθηκαν εκεί για λίγες ημέρες πέρυσι τον Αύγουστο επισκεπτόμενοι συγγενείς τους. Έτσι, από σύμπτωση, η διάγνωση του προβλήματος τους έγινε, εξ αφορμής μίας μικρής επιπλοκής που τους ανάγκασε να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια, στο έδαφος της ευλογημένης χώρας. Της χώρας που όπως όλα δείχνουν είναι πάντα έτοιμη να σταθεί με γενναιοδωρία και μεγαλοψυχία δίπλα σε κάθε έναν που την έχει ανάγκη.

Με μια πρώτη ματιά η είδηση αναδεικνύει το μεγαλείο του ώριμου δυτικού πολιτισμού. Το μεγαλείο που αποτυπώνεται στην πρόοδο της ιατρικής τεχνικής, στην ανθρωπιστική αλληλεγγύη των εθνών και στην προθυμία του συστήματος να ξεπερνά κάθε είδους διάκριση ή σκοπιμότητα όταν πρόκειται να διαθέσει τους πόρους του για την προστασία της ζωής ως αυτοτελούς αξίας.

Την ίδια στιγμή όμως η ίδια είδηση παραλείπει να αναφέρει ότι στο διάστημα των δέκα μηνών της μικρής ζωής των δύο τυχερών μέσα στην ατυχία τους σιαμαίων από το Μεξικό μερικές χιλιάδες οκτάχρονα και δεκάχρονα παιδιά που είχαν γεννηθεί υγιή, αρτιμελή και εξοπλισμένα για μια φυσιολογική και ευτυχισμένη ζωή είναι πλέον τυφλά μετά από τα εκατοντάδες σκληρά δωδεκάωρα του μισού δολαρίου που πέρασαν μπροστά στους αργαλειούς της Ινδίας υφαίνοντας την υψηλή αισθητική των αστικών σαλονιών της δύσης.

Ότι, κάπου στον κόσμο, μερικές δεκάδες χιλιάδες παιδιά που είχαν γεννηθεί υγιή, αρτιμελή και εξοπλισμένα για μία φυσιολογική και ευτυχισμένη ζωή έχουν υποστεί ήδη μη αναστρέψιμες σωματικές βλάβες από την έλλειψη δύο ή τριών βασικών βιταμινών που θα μπορούσαν να είχαν εξασφαλισθεί με την κατανάλωση ενός μόνον ποτηριού γάλακτος κάθε ημέρα.

Ότι, κάπου στον κόσμο, μερικές δεκάδες χιλιάδες παιδιά που είχαν γεννηθεί υγιή, αρτιμελή και εξοπλισμένα για μία φυσιολογική και ευτυχισμένη ζωή πέθαναν από δυσεντερία, ελονοσία και τύφο επειδή η Unisef δεν πρόλαβε να πουλήσει αρκετά τετράδια και να εξασφαλίσει τα λίγα σεντς που ήταν αναγκαία για την διάθεση των παρωχημένης τεχνολογίας εμβολίων, που παραμένουν στοιβαγμένα προς πώληση στα ράφια πέντε μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών.

Ότι στο πλήρως κλιματιζόμενο αμφιθέατρο ενός κτιρίου από γυαλί και γρανίτη ο CEO της εταιρείας Make Money for the Rich & Co., -του πολυεθνικού κολοσσού που προέκυψε από την επιτυχή συγχώνευση τριών άλλων κολοσσών-, ανακοίνωσε στους ευτυχείς μετόχους που υπηρετεί ότι οι τιμές των αντιρετροϊκών φαρμάκων κατά του ιού HIV θα διατηρήσουν μεσοπρόθεσμα τις υψηλότατες τιμές τους αφού οι πιέσεις που άσκησε ο πρόεδρος Bush ο νεότερος κατά των κυβερνήσεων συγκεκριμένων χωρών του τρίτου κόσμου έπιασαν επιτέλους τόπο. Έτσι κάποιες ανώνυμες, αδιάντροπες και λαθρόβιες τοπικές βιομηχανίες σταμάτησαν ήδη την ανήκουστη εγκληματική τους δραστηριότητα που δεν ήταν άλλη από την συστηματική κλοπή της πνευματικής ιδιοκτησίας των εισηγμένων του Dow Jones μέσω της παραγωγής φθηνών αντιγράφων των φαρμάκων που αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό του ιού του AIDS. Και ότι μετά από την ανακοίνωση αυτή η γενική συνέλευση ενέκρινε δια βοής και με ενθουσιασμό την αύξηση των ετήσιων αποδοχών του ομιλητή, που πλέον θα ξεπερνούν αισθητά τον προϋπολογισμό της Unisef για τα προγράμματα βοήθειας προς τα παιδιά της υποσαχάριας Αφρικής.

Ο τομέας των βιολογικών επιστημών και της ιατρικής τέχνης έκανε τις τελευταίες δεκαετίες εξαιρετικές προόδους. Και συνεχίζει ακάθεκτος. Όμως η γνώση που σωρεύει και τα προϊόντα που παράγει δεν αποτελούν κτήμα και κοινό θησαυρό της ανθρωπότητας. Είναι, αντίθετα, προστατευόμενα αγοραία αγαθά διαθέσιμα μόνον σε όσους γνωρίζουν την ύπαρξη τους και μπορούν, έμμεσα ή άμεσα, να πληρώσουν αδρά για να τα αποκτήσουν. Τα πολλά εκατομμύρια των καταραμένων του κόσμου πεθαίνουν, και θα συνεχίσουν να πεθαίνουν, από αρρώστιες που είναι εύκολο να προληφθούν με μέσα πρωτόγονης τεχνολογίας ή να θεραπευθούν με φάρμακα μηδενικής σχεδόν αξίας, για τα δεδομένα της δύσης. Ο μεσαίωνας αυτός θα αρχίσει σε λίγο να ακουμπά και τις ίδιες τις δυτικές χώρες. Ακούγεται σαν αντίφαση, αλλά δεν είναι.

Ο αντίλογος που θα μπορούσε να προβληθεί από τον μέσο ανυποψίαστο ευρωπαίο, που θεωρεί αυτονόητη την απρόσκοπτη συνέχιση λειτουργίας του πιο γενναιόδωρου και αποτελεσματικού συστήματος "εσωτερικής" αλληλεγγύης που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, είναι δυστυχώς ασθενής. Τα χρόνια της μεταπολεμικής "αφθονίας για όλους" ήταν αρκετά για να καλλιεργήσουν ζωηρές ψευδαισθήσεις αλλά δυστυχώς έχουν ήδη παρέλθει. Όπως όλος ο υπόλοιπος κόσμος έτσι και η Ευρώπη βρίσκεται στην διαδικασία επαναδιατύπωσης των θεμελιακών αρχών που θα στηρίξουν την ύπαρξη της την περίοδο που έρχεται. Και την φορά αυτή οι βαθμοί ελευθερίας που διαθέτει για την συγκρότηση των νέων κανόνων λειτουργίας της είναι ιδιαίτερα περιορισμένοι.

Στην φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο οι πέντε από τους ογδόντα της ομάδας των σωτήρων φαίνεται να μεταφέρουν με εξαιρετική προσοχή το εύθραυστο κορμάκι της μίας από τις δύο ξεχωριστές πλέον αδελφές. Η εντύπωση όμως που προκαλεί το θέαμα είναι απατηλή. Γιατί η πνοή ζωής, η μόνη πραγματική αξία που περιέχει το μικρό σώμα, είναι σίγουρο ότι αφήνει αδιάφορο τον κάθε ένα από τους επαγγελματίες που το φροντίζουν.

Αυτό που αγγίζουν με τόση προσοχή είναι γιαυτούς μόνον μία μάζα από οργανωμένους οργανικούς ιστούς που πρέπει με κάθε θυσία και με κάθε κόστος να διατηρήσουν την ομοιοστασία τους. Ώστε να παραμείνουν αυτό που ήταν από την αρχή. Το ιδανικό άλλοθι για την στήριξη της προσοδοφόρας λειτουργίας ενός από τους πιο στυγνούς τομείς της σύγχρονης οικονομίας της αγοράς. Η λαμπερή διαφημιστική προθήκη του σύγχρονου ληστρικού και άδικου συστήματος παροχής υπηρεσιών υγείας.

Αν είχαμε τουλάχιστον την γενναιότητα να παραδεχθούμε ότι αυτό που πραγματικά αγαπάμε και φροντίζουμε είναι μόνο το δικό μας σώμα και οι άμεσες προεκτάσεις του, μόνο η δική μας ζωή και αυτή των λίγων ανθρώπων που αγαπούμε και έχουμε ανάγκη. Και ότι μας είναι αδιάφορο αν το καθημερινό μας μεροκάματο ή το κάθε τι παραπάνω που αμέριμνοι επιθυμούμε και επιδιώκουμε στοιχίζει τις μικρές ζωές όλων των παιδιών του κόσμου. Θα ήταν μία καλή αρχή. Γιατί ο κόσμος δεν μπορεί να στηριχθεί σε κάτι που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει.

Tweet

-Η Δημοκρατία του Τουβαλού και το Παλαιστινιακό Ζήτημα

Με έναν κρίσιμο ελιγμό που ξεκίνησε από την κυβέρνηση Nixon-Kissinger, η αμερικανική πολιτική ευθυγραμμίστηκε και πάλι με την πολιτική του Ισραήλ. Εκτός από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες (και ενίοτε και από κάποιο κράτος δορυφόρο των ΗΠΑ), την τελευταία εικοσιπενταετία η διεθνής κοινότητα έχει υποστηρίξει την δημιουργία "δύο κρατών": δηλαδή, τη φόρμουλα που προβλέπει αφενός την πλήρη αποχώρηση του Ισραήλ με συνακόλουθη πλήρη αναγνώριση του Ισραήλ από τους Άραβες, και αφετέρου την δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους παραπλεύρως του Ισραήλ. Οι Ηνωμένες πολιτείες ήταν η μόνη χώρα που άσκησε βέτο στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας το 1976 και το 1980, τα οποία επικύρωναν την δημιουργία δύο κρατών και τα οποία προσυπέγραφαν η Οργάνωση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και τα γειτονικά αραβικά κράτη. Ενα παρόμοιο ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης το 1989, ψηφίστηκε με πλειοψηφία 151 έναντι 3 κατά (Ισραήλ, ΗΠΑ και Δομινικανή Δημοκρατία). Παρά τις ιστορικές γεωπολιτικές αλλαγές την τελευταία δεκαετία, η διεθνής συναίνεση έχει παραμείνει σταθερή σε εντυπωσιακό βαθμό. Το 2002, ένα Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης ("Ειρηνική επίλυση του Παλαιστινιακού Ζητήματος") που επικύρωνε το δικαίωμα του Ισραήλ σε "ασφαλή και αναγνωρισμένα σύνορα" καθώς επίσης και το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού σε ένα "ανεξάρτητο κράτος" στην Δυτική Όχθη και την Γάζα, ψηφίστηκε με πλειοψηφία 160 έναντι 4 (Ισραήλ, Νήσοι Μάρσαλ, Ομοσπονδία Κρατών Μικρονησίας, ΗΠΑ). Με παρόμοιο τρόπο ανατράπηκαν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ το 2002 που αφορούσαν στην ισροηλοπαλαιστινιακή (και την ισραηλοσυριακή) διένεξη. Στην Τρίτη Επιτροπή του ΟΗΕ με πλειοψηφία 156 έναντι 3 κατά (Ισραήλ, Νήσοι Μάρσαλ, ΗΠΑ) αναφορικά με "το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην αυτοδιάθεση", ενώ στην Τέταρτη Επιτροπή με πλειοψηφία 148 έναντι 1 κατά (Ισραήλ) αναφορικά με τη "βοήθεια προς τους παλαιστινίους πρόσφυγες", με πλειοψηφία 147 έναντι 4 κατά (Ισραήλ, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, ΗΠΑ), αναφορικά με τα "πρόσωπα που είχαν
εκτοπισθεί συνεπεία του πολέμου του Ιουνίου του 1967" με πλειοψηφία 147 έναντι 5 κατά (Ισραήλ, Νήσοι Μάρσαλ, Μακρονησία, Ναούρου, ΗΠΑ) αναφορικά με τις "δράσεις της Υπηρεσίας του ΟΗΕ για την ανακούφιση και αποκατάσταση των παλαιστινίων προσφύγων στην Παλαιστίνη (UNRWA)", με πλειοψηφία 147 έναντι 4 κατά (Ισραήλ, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, ΗΠΑ) αναφορικά με τις "περιουσίες και τα έσοδα των παλαιστινίων προσφύγων", με πλειοψηφία 145 έναντι 5 κατά (Ισραήλ, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, ΗΠΑ) αναφορικά με την "εφαρμοσιμότητα της Συνθήκης της Γενεύης [..] στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη", με πλειψηφία 145 έναντι 6 κατά (Ισραήλ, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, Τουβαλού, ΗΠΑ) αναφορικά με τους "ισραηλινούς εποικισμούς στα κατεχόμενα", με πλειοψηφία 141 έναντι 5 κατά (Ισραήλ, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, ΗΠΑ) αναφορικά με τις "πρακτικές του Ισραήλ που θίγουν τα ανθρώπινα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού" και με πλειοψηφία 144 έναντι 1 κατά (Ισραήλ) αναφορικά με "το κατεχόμενο συριακό Γκολάν". Στην κατηγορία της Συρίας ότι το Ισραήλ έχει "απομονωθεί" από την διεθνή κοινότητα, ο ισραηλινός πρέσβυς απάντησε ότι "στα δεξιά του" είχε την αλήθεια και "στα αριστερά του, την δικαιοσύνη" και ότι αυτό εκείνος δεν το αποκαλούσε απομόνωση. Πράγματι, (η Συρία) είχε αφήσει έξω το Ναούρου, το Τουβαλού, τη Μικρονησία, και τις Νήσους Μάρσαλ ... (N.G. Finkelstein - Εικόνα και πραγματικότητα της ισραηλινοπαλαιστινιακής διαμάχης).

Ουδείς ψόγος για το Ισραήλ ή τις ΗΠΑ. Πολιτική κάνουν σε τομέα ζωτικών τους συμφερόντων και ο καθείς μπορεί ελεύθερα να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί τους.

Ποιά σκοτεινά κίνητρα όμως κρύβονται πίσω από τις διαδοχικές αρνήσεις της Δημοκρατίας του Τουβαλού;;;

Tweet

-Δεν υπάρχει κράτος κύριοι!!!

Δεν υφίσταται εδώ κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ' αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικών χειρότερων από τους άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον ατομικό τους αγώνα για εξουσία που δεν έχουν τον χρόνο, αν υποθέταμε ότι είχαν την ικανότητα, να αναπτύξουν μια οικονομική πολιτική.

Paul Porter, αμερικανός προεδρικός απεσταλμένος στην Ελλάδα, Ιανουάριος 1947

Εντυπωσιακό! Θα μπορούσε να περιγράφει την Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Tweet

-Το πολιτιστικό άλμα της Eurovision!!!

Οι Ευρωπαϊκοί λαοί απέδειξαν ότι διαθέτουν μεγαλύτερη ωριμότητα από αυτήν που τους χρεώνουν οι ηγεσίες τους. Η καθαρή νίκη των Φινλανδών στο ακραία κακόγουστο πανηγύρι της Eurovision είναι απολύτως ενδεικτική.
Οι Ευρωπαίοι πολίτες, μπροστά στην ήδη βαθιά εδραιωμένη παρακμή και στην ευτέλεια, που τους σερβίρονται ως πολιτισμικές προτάσεις, αρνήθηκαν να μπουν στην διαδικασία της συμβατικής αξιολόγησης σκουπιδιών και επιστρατεύοντας μαζικά το χιούμορ τους ψήφισαν μια οικτρή καρικατούρα που μάλλον και η ίδια πρέπει να συμμετείχε στην διοργάνωση με αποκλειστικό σκοπό να κάνει το δικό της χαβαλέ.
Άλλωστε είναι φανερό ότι οι σημαντικές χώρες της Ευρώπης έχουν εγκαταλείψει από καιρό κάθε προσπάθεια για σοβαρή συμμετοχή τους στον αστείο αυτό διαγωνισμό. Απλά συνεχίζουν από ευγένεια και από συνήθεια αλλά και γιατί δεν θέλουν να στερήσουν από τις περιφερειακές τριτοκοσμικές επαρχίες τους το όνειρο της διεκδίκησης ενός τόσο πολύτιμου τροπαίου και μιας τόσο μοναδικής για τα μέτρα τους νίκης. Οι Γερμανοί π.χ. πρέπει να ξέρουν καλά πόσο εθνικά υπερήφανοι θα γίνονταν οι Τούρκοι ή οι Βούλγαροι ή οι Ρουμάνοι με μια ενδεχόμενη νίκη τους και σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελαν να αφαιρέσουν από τέτοιες χώρες την δυνατότητα διεκδίκησης σημαντικών επιτευγμάτων.

Για εμάς είναι μάλλον περιττό να μιλάμε. Για τους εδώ ταγούς παρόμοιες προοπτικές παίρνουν διαστάσεις εθνικού στόχου, πνευματικής ολοκλήρωσης και πρότασης ζωής. Τόσο πολύ που οι καλοί αυτοί άνθρωποι δεν είναι σε θέση να σκεφθούν ότι υπάρχει και η πιθανότητα να βρεθούν καθ΄ οδόν μπροστά σε κάποια άλλη εξέλιξη.

Η αμηχανία τόσο του Sakis όσο και του προέδρου της ΕΡΤ κατά την διάρκεια της απονομής ήταν εύγλωττη. Άλλο τόσο ηχηρή ήταν και η χοντροκομμένη άρνηση, -της τελευταίας στιγμής-, του κυβερνητικού εκπροσώπου να ανέβει στην σκηνή και να βραβεύσει ο ίδιος τους "καλλιτέχνες" (κάτι που προφανώς είχε προγραμματισθεί με την κρυφή ελπίδα ότι θα είναι η Αννούλα μας αυτή που θα εισπράξει τα πολύτιμα φιλιά).

Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Τι όνειρα γκρεμίστηκαν εχθές! Τι ευκαιρία χάσαμε να αποδείξουμε ότι μπορούμε να γίνουμε ο μόνιμος πανηγυρότοπος της Ευρώπης!

Tweet