Τετάρτη, Ιουνίου 25, 2008

-Ας γίνουμε κοινωνία πολιτών

update 3

Από τον σημερινό Ε.Τ.

14.000 ευρώ για την συντήρηση 800 χλμ. δασικών δρόμων του Γράμμου. Και διαμαρτύρονται οι αχρείοι. Αντί να λένε ευχαριστώ. Και να καταλαβαίνουν ότι και πολλά τους είναι. Ρε τσομπάνηδες, με 14.000 θα στέλναμε έναν γιατρό με την πεθερά του στις Μπαχάμες για να ενημερωθεί για τα νέα έμπλαστρα υψηλής τεχνολογίας, που δεν κολλάνε στις τρίχες ρε. Και τώρα τα χαλαλίζουμε για σας αχάριστοι. Τα δάση σας μάραναν παλιοχώριατοι.


********************************************************************

update 2



Από το σημερινό (25/06/08) ΒΗΜΑ.


Αλλά προς Θεού. Τίποτε από όλα αυτά δεν έχει σχέση με τα 4 δισ. ευρώ που έφτασαν ήδη να χρωστούν τα νοσοκομεία (ποσό πολλαπλάσιο από αυτό που απαιτείται για την λειτουργία του περιλάλητου ταμείου φτώχειας - ποσό που στα τέλη του χρόνου δεν αποκλείεται να αγγίξει τα 5 δισ. ).

Βλέπετε, οι εύκολες απαντήσεις και τα οφθαλμοφανή αυτονόητα δεν ταιριάζουν στον περήφανο λαό των θυμόσοφων στοχαστών. Δεν μπορεί λοιπόν παρά να είναι κάτι πιο σκοτεινό αυτό που παρασέρνει την μοίρα μας.

Έτσι προς το παρόν θα αρκεστούμε σε έναν πρόχειρο ευρωσκεπτικισμό, που είναι άλλωστε της μόδας. Και το απόγευμα που θα δροσίσει περνάμε σε πιο βαθείς συλλογισμούς. Κάτι για την λέσχη του Μπίλντερμπεργκ ας πούμε. Ή την συνωμοσία των σοφών της Σιών που απεργάζεται τον αφανισμό του ελληνισμού. Τα έλεγε άλλωστε και΄ κείνη η μουσίτσα ο Κίσσινγκερ.

********************************************************************

Update: ΕΚΚΛΗΣΗ

Το κείμενο αυτό αναρτήθηκε σε αυτήν την ιστοσελίδα τον Οκτώβριο του 2007. Ήταν μια έκκληση για κινητοποίηση των πολιτών ενάντια στην πρωτοφανών διαστάσεων διαφθορά στον τομέα υγείας. Το διάβασαν πολλοί και αρκετοί δήλωσαν θερμά την συμπαράσταση τους. Ελάχιστοι όμως αντέδρασαν ενεργά. Ελάχιστοι έστειλαν το ηλεκτρονικό μήνυμα διαμαρτυρίας που προτάθηκε στο τέλος της σελίδας.

Διαβάζουμε και ακούμε συχνά για μια Κοινωνία Πολιτών, που μπορεί να αναδυθεί με όπλο την ασύλληπτη δύναμη επικοινωνίας που μας χαρίζει το διαδίκτυο. Μπορεί άραγε αυτή η Κοινωνία να υπάρξει και να δράσει συλλογικά, δυναμικά και αποτελεσματικά; Ή τα υποψήφια μέλη της θα περιορισθούν στο άναρχο κτίσιμο ενός ακόμη ελληνικού καφενείου (ηλεκτρονικού την φορά αυτή) που θα απορροφά τον δυναμισμό και την μαχητικότητα τους με εικονικούς καυγάδες και δήθεν επαναστατικές αναρτήσεις;

Διαβάζουμε και ακούμε συχνά, -αν και πέρασε πολύς καιρός από τον θάνατο της-, για την Αμαλία. Τις μέρες αυτές δεν είναι λίγοι αυτοί που την ξαναθυμήθηκαν. Και όλοι μιλάνε για την δικαίωση της. Αναρωτήθηκε όμως κανείς πως δικαιώνεται ένας τόσο άδικα χαμένος νέος άνθρωπος; Με συγκινητικές αναφορές στα ιστολόγια; Με ηλεκτρονικά μνημόσυνα; Με κείμενα ρηχής 10λεπτης αγανάκτησης; Με ψευτοεπαναστατικές γυμναστικές; Την στιγμή που το αδίστακτο σύστημα που την δολοφόνησε συνεχίζει ανενόχλητο την εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου και την καταλήστευση του δημόσιου πλούτου, μέσα στην καθολική αδιαφορία όλων ημών που στο τέλος καλούμαστε να πληρώσουμε το τίμημα. Καμιά φορά με χρήματα. Καμιά φορά με την ίδια μας την ζωή.

Διαβάζουμε και ακούμε, όλο και συχνότερα τελευταία, για το κύμα της ακρίβειας και την εφιαλτική προοπτική της φτώχειας που αρχίζει πλέον να αγγίζει ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Γνωρίζει κανείς από όλους εμάς ότι τα χαώδη ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων και των νοσοκομείων, που οφείλονται στην παράνομη συνταγογράφηση και τις βυθισμένες στην διαφθορά ιατρικές προμήθειες, είναι πλέον ένας από τους βασικότερους παράγοντες της κρατικής χρεοκοπίας που έρχεται; Ότι πολύτιμοι δημόσιοι πόροι, με τους οποίους θα μπορούσε να ασκηθεί κοινωνική πολιτική για την ανακούφιση ανθρώπων με πραγματικές και δραματικές ανάγκες, κατευθύνονται χωρίς τον παραμικρό έλεγχο στα ταμεία ελάχιστων πολυεθνικών με αντάλλαγμα τα ποσοστά και τα πολυτελή ταξίδια μερικών χιλιάδων εξαχρειωμένων γιατρών; Τι έχει να πει για όλα αυτά η γενιά των 700 ευρώ;

Γνωρίζει κανείς ότι πέρυσι τον Οκτώβριο ο ίδιος ο υπουργός Υγείας ευλόγησε με την παρουσία και τον χαιρετισμό του την σύναξη στην οποία οι φαρμακευτικές εταιρείες διακήρυξαν αδιάντροπα ότι δεν έχουν σκοπό να εφαρμόσουν την Ευρωπαϊκή και Εθνική Νομοθεσία (που απαγορεύει ρητά την παροχή κινήτρων στους γιατρούς) αλλά, αντίθετα, θα συνεχίσουν να τους χρηματοδοτούν ελεύθερα με βάση δικό τους νόμο(!!!), που προβλέπει τον ελεύθερο χρηματισμό και που, προς τέρψη των αφελών ιθαγενών, ονόμασαν μεγαλόπρεπα ¨Κώδικα Δεοντολογίας";

Ο κ. υπουργός, ο πρωθυπουργός, οι βουλευτές και οι κάθε λογής αρμόδιοι δεν νοιάζονται. Για έναν απλούστατο λόγο. Επειδή δεν νοιαζόμαστε εμείς.

Ξαναδημοσιεύω την παλιά ανάρτηση και ζητώ από όσους νομίζουν ότι είναι σκόπιμο να κάνουν κάτι περισσότερο από ένα νεύμα ανέξοδης συμπαράστασης. Η πολλαπλασιαστική δύναμη του διαδικτύου είναι τρομακτική. Με ελάχιστη προσπάθεια του κάθε ενός από εμάς μπορεί σε λίγες ώρες να μιλάει γι΄αυτό ολόκληρη η χώρα.

Τότε, ποιος ξέρει, μπορεί να ακούσει κάτι για τις πιθανές ευθύνες του και ο υπουργός Αβραμόπουλος. Η ακόμη και ο πολυπράγμων και σκληρός Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Σανιδάς. Πραγματικά, αξίζει τον κόπο.


*********************************************

****************************************


Αρχική Ανάρτηση (Οκτώβριος 2007)

***********

Είναι Πολιτική η Ευθύνη να σταματήσουν οι παρανομίες και οι δωροδοκίες στο ΕΣΥ και τα Ασφαλιστικά Ταμεία.

Ας το απαιτήσουμε σήμερα!

Την στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, μερικές εκατοντάδες ελλήνων γιατρών "ξεκουράζονται" οικογενειακώς σε πολυτελείς ορεινούς ξενώνες, επιβιβάζονται σε αεροπλάνα με προορισμό μακρινά μέρη του κόσμου ή καταλύουν σε πανάκριβα ξενοδοχεία. Ακόμη, κάποιοι από αυτούς ανανεώνουν την επίπλωση των γραφείων τους ή παραλαμβάνουν τα νέα τους κλιματιστικά και τα καινούργια τους υπερσύγχρονα laptop.

Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των ευχάριστων δραστηριοτήτων είναι ότι το, υψηλό συνήθως, κόστος τους πληρώνεται στο σύνολό του από τις πέρα από κάθε φαντασία γενναιόδωρες φαρμακευτικές εταιρείες και τις εταιρείες εμπορίας ιατρικού εξοπλισμού. Όταν οι γιατροί επιστρέψουν στα νοσοκομεία ή στα ιδιωτικά τους ιατρεία θα φροντίσουν ασφαλώς να αποζημιώσουν στο πολλαπλάσιο τους γενναιόδωρους χορηγούς τους. Πως;

Μα με την συνταγογράφηση τεράστιων ποσοτήτων ακριβών, άχρηστων και δυνητικά επικίνδυνων για τους αρρώστους φαρμάκων. Με την πραγματοποίηση περιττών εξετάσεων που έχουν ως μόνο σκοπό την ακόμη μεγαλύτερη κατανάλωση υλικών. Με την διενέργεια επιβαρυντικών χειρουργικών επεμβάσεων, που γίνονται χωρίς ένδειξη και σε ασθενείς που δεν τις έχουν ανάγκη, με μόνη επιδίωξη την αύξηση της κατανάλωσης των βηματοδοτών, των ορθοπεδικών υλικών και των κάθε άλλου είδους πανάκριβων προϊόντων της ιατρικής βιομηχανίας.

Το τεράστιο αυτό ζήτημα με την κολοσσιαία οικονομική διάσταση δεν απασχολεί τους πολιτικούς και τους πολίτες αυτής της χώρας.

Δεν αντιλαμβάνονται ότι οι ανεξέλεγκτες δαπάνες του τομέα υγείας εξελίσσονται πλέον σε ένα από τα σοβαρότερα και πιο επείγοντα προβλήματα της οικονομίας της χώρας.

Η υπόγεια και επαίσχυντη "συνεργασία" των επαγγελματιών της υγείας με τις φαρμακευτικές εταιρείας είναι μια από τις κύριες αιτίες της οικονομικής κατάρρευσης των Ασφαλιστικών Ταμείων και του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Η ορθολογική διάθεση των πολύτιμων πόρων, που κατασπαταλώνται κάθε χρόνο για να γεμίζουν τα ταμεία των πολυεθνικών φαρμακευτικών επιχειρήσεων και των εδώ αντιπροσώπων τους, θα μπορούσε, μέσα σε λίγα χρόνια, όχι μόνον να αναμορφώσει τις σημερινές άθλιες υπηρεσίας δημόσιας υγείας αλλά και να αποτελέσει σημαντικό συντελεστή για την αποτελεσματική αντιμετώπιση τους μείζονος ασφαλιστικού προβλήματος.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.

Τα ελλείμματα των δημόσιων νοσοκομείων που είχαν ήδη καλυφθεί το 2005 στο σύνολο τους από τον κρατικό προϋπολογισμό έχουν ήδη, 2 μόλις χρόνια μετά, φθάσει στο απίθανο ποσό των 3 δις €.

Η φαρμακευτική δαπάνη των Ασφαλιστικών Ταμείων καλπάζει με ρυθμούς πρωτοφανείς.

Η σχετική δαπάνη του ΙΚΑ αυξήθηκε κατά 60% στο διάστημα από το 2003 έως το 2006.

Στο σύνολο των Ταμείων η δαπάνη αυξήθηκε κατά 19% μόνον το 2004.

Από τότε η μέση ετήσια αύξηση δεν είναι μικρότερη από 15%.

Ήδη η δαπάνη μόνο για φάρμακα έχει ξεπεράσει τα 6 δις € ετησίως.

Όσοι γνωρίζουν καλά τα πράγματα λένε ότι τουλάχιστον τα μισά από τα χρήματα αυτά αφορούν σε κατευθυνόμενη συνταγογράφηση που υπακούει σε σκοπιμότητες και δεν διαθέτει πραγματικές επιστημονικές ενδείξεις.

Έχουμε ξαφνικά μεταβληθεί σε ένα έθνος βαρέως ασθενούντων; Ή το επίπεδο παροχής υγείας που απολαμβάνουμε βελτιώνεται με αλματώδεις ρυθμούς;

Ευτυχώς για την πρώτη περίπτωση, και δυστυχώς για την δεύτερη, δεν συμβαίνει τίποτε από τα δύο. Πολύ απλά η μνημειώδης άγνοια και η εμφανής αδιαφορία από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας, η πλήρης έλλειψη έστω και του πιο στοιχειώδους ελέγχου από την πλευρά της κρατικής διοίκησης και η πλήρης αναισθησία και παλιανθρωπιά της μεγάλης πλειοψηφίας του ιατρικού κόσμου, -που είναι έτοιμος να ξεπουληθεί και να ξεπουλήσει τον εθνικό πλούτο για ένα all included σαββατοκύριακο στο Λονδίνο ή για ένα τελευταίας γενιάς laptop-, έχουν μετατρέψει την χώρα σε Ελντοράντο των φαρμακευτικών εταιρειών.

Κάθε φορά που οι αρμόδιοι παράγοντες καλούνται να απολογηθούν για την κατάντια του Δημόσιου Συστήματος Υγείας δεν χάνουν την ευκαιρία να μιλήσουν για την δήθεν ελλιπή χρηματοδότηση του. Και να ζητήσουν περισσότερα χρήματα. Είναι η μόνιμη επωδός. Και ακούγεται ευχάριστα στα αυτιά των αφελών. Τα χρήματα όμως αυτά υπάρχουν. Και διατίθενται ήδη στο σύστημα υγείας με βασικούς διαχειριστές τους γιατρούς. Οι οποίοι προτιμούν να τα κατευθύνουν χωρίς τύψεις στα ταμεία των ευεργετών τους έναντι ευτελών ανταλλαγμάτων.

Πόσος κόσμος ξέρει άραγε ότι η αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ, -που εγκαταλείφθηκε την τελευταία στιγμή εξαιτίας του υπερβολικού πολιτικού κόστους που θα προκαλούσε-, σχεδιάζονταν κυρίως για την κάλυψη των ελλειμμάτων των δημόσιων νοσοκομείων. Και ότι ήδη η κυβέρνηση αναζητά νέα φορολογικά έσοδα, λιγότερο φανερά και προκλητικά, από τις πλάτες των φτωχών κυρίως, για να καλύψει τα παράλογα αυτά ανοίγματα.

Τον τελευταίο καιρό όλο και πιο συχνά τα ΜΜΕ αναφέρονται στην σχέση που έχουν τα ελλείμματα των Ασφαλιστικών Ταμείων και των Νοσοκομείων με την άθλια πρακτική της παροχής δώρων από τις φαρμακευτικές εταιρείες προς τους γιατρούς και τους άλλους επαγγελματίες της υγείας. Οι πολιτικοί μας ποτέ σχεδόν δεν μιλούν για τα πράγματα αυτά. Για αυτούς υπάρχουν μόνον ζητήματα πολιτικού κόστους. Κατά τα άλλα είναι μονίμως υπεράνω του οικονομικού κόστους. Μόνον όταν κάποιες φορές συρθούν να απολογηθούν σε κάποια από τις σκανδαλοθηρικές εκπομπές των τηλεοπτικών αποκαλύψεων σπεύδουν να δηλώσουν έκπληκτοι για όλα όσα συμβαίνουν. Και να καταφύγουν στην «διαπίστωση» ότι όλα όσα αυτονοήτως αληθή καταγγέλλονται, δεν μπορεί παρά να αφορούν μια μικρή και θλιβερή μειοψηφία επιστημόνων. Και δεν αγγίζουν, -υποτίθεται-, την μεγάλη πλειοψηφία των ευσυνείδητων γιατρών που μάχονται κάτω από αντίξοες συνθήκες για την υγεία του ελληνικού λαού. Από κοντά στο ίδιο παραμύθι, ως σεμνές παρθένες, και οι πανταχού παρόντες εκπρόσωποι των ιατρικών συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Και μετά, όλοι μαζί, κουνούν το κεφάλι προβληματισμένοι και μιλούν για τις δήθεν αντιδεοντολογικές και ανήθικες πρακτικές κάποιων εταιρειών που δωροδοκούν κάποιους λίγους ασυνείδητους γιατρούς. Βλέπετε, όταν η συζήτηση στρέφεται στην δεοντολογία και στην ηθική έχει σύντομο και εύκολο τέλος. Και πάνω από όλα δεν αναδεικνύει πολιτικές και διαχειριστικές ευθύνες.

Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι όλα όσα συζητούμε δεν είναι απλά αντιδεοντολογικά ή ανήθικα; Αντίθετα είναι ευθέως παράνομα και ποινικά κολάσιμα, αφού παραβιάζουν κατάφωρα σαφείς ευρωπαϊκούς νόμους που έχουν ήδη εδώ και καιρό μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη.

Συγκεκριμένα, οι κάθε είδους παροχές των εταιρειών διακίνησης φαρμάκων και ιατρικού υλικού απαγορεύονται, και συνιστούν σοβαρά ποινικά αδικήματα, ήδη από το 1993 με την έκδοση της οδηγίας 92/28/ΕΟΚ, (νυν οδηγία 2001/83/ΕΚ – προϊόν συμπλήρωσης της πρώτης χωρίς τροποποίηση των αρχικών της διατάξεων), που μεταφέρθηκε στην εσωτερική έννομη τάξη με την Υπουργική Απόφαση Υ6α/776/ΦΕΚ 536/20-7-1993.

Τα παραπάνω νομοθετήματα συνδέονται ευθέως, (υπό την έννοια της παράβασης του νόμου), με τις προβλέψεις των άρθρων 107§ιξ’ και 109§γ’ του ν. 2683/1998, του άρθρου 7 του ν. 2690/1999 και περαιτέρω, υπό την έννοια του άρθρου 12ΠΚ, με τα αδικήματα των άρθρων 235 και 236 και, κατά περίπτωση, των άρθρων 256, 259, 254 και 252 του Ποινικού Κώδικα.

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις, κάθε «συναλλαγή» των εταιρειών του ιατροφαρμακευτικού χώρου με τους επαγγελματίες του χώρου της υγείας, (και όταν λέμε κάθε εννοούμε ΚΑΘΕ), τυποποιεί τα αδικήματα της δωροδοκίας και δωροληψίας και, ειδικότερα, για τους υπαλλήλους της κρατικής διοίκησης, τα αδικήματα που έχουν σχέση με την ορθή εκτέλεση του υπηρεσιακού καθήκοντος των υπαλλήλων, την αμεροληψία, την απιστία προς την υπηρεσία κ.λ.π.

Η έκταση του φαινομένου και η κολοσσιαία οικονομική του διάσταση, (ας ξεχάσουμε προς στιγμή τις επιπτώσεις στην ποιότητα της περίθαλψης όταν κριτήριο για την συνταγογράφηση ή την επιλογή θεραπευτικής μεθόδου είναι το ποσοστό που θα εισπράξει ο γιατρός από την εταιρεία), συνηγορούν υπέρ ενός μείζονος και διαρκούς εγκλήματος που περνά απαρατήρητο και παραμένει ατιμώρητο. Πράγματι, θα ήταν αδιανόητο και πέρα από κάθε αρχή λογικής να ισχυρισθεί κανείς ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες μοιράζουν δώρα αξίας πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για λόγους αβροφροσύνης και χωρίς να ζητούν ανταλλάγματα και ότι οι επαγγελματίες του χώρου της υγείας αποδέχονται τα δώρα αυτά παραμένοντας την ίδια στιγμή ανεπηρέαστοι και προσηλωμένοι στο υπηρεσιακό και επιστημονικό τους καθήκον.

Με βάση όλα τα παραπάνω προκύπτει αβίαστα ότι τα τεραστίων διαστάσεων ποινικά αδικήματα που περιγράφουμε και που συντελούνται καθημερινά σε βάρος της δημόσιας υγείας και της οικονομικής ευρωστίας του ΕΣΥ και των ασφαλιστικών ταμείων δεν αποτελούν ζήτημα ηθικής και δεοντολογίας. Είναι αμιγώς πρόβλημα εφαρμογής των νόμων του κράτους και υπό την έννοια αυτή συνιστά τομέα αποκλειστικής ευθύνης και αρμοδιότητας της πολιτικής ηγεσίας της χώρας. Φθάσαμε εδώ που φθάσαμε, και η κατάσταση ασφαλώς πρόκειται να επιδεινωθεί στο άμεσο μέλλον, επειδή αυτοί που κυβερνούν είτε δεν γνωρίζουν την ύπαρξη των νόμων είτε αδιαφορούν για την εφαρμογή τους.

Η απαράδεκτη αυτή κατάσταση μπορεί να αλλάξει μόνον αν το διεκδικήσουμε με τον πιο έντονο τρόπο. Μόνον εάν το απαιτήσουμε. Το ζήτημα αφορά το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας. Αφορά την υγεία και τις συντάξεις μας.

Ας κάνουμε κάτι τώρα. Ας δείξουμε στην πράξη ότι η ανοχή μας εξαντλείται.


Αντιγράψτε και στείλτε με ηλεκτρονικό μήνυμα στον Πρωθυπουργό, στον Υπουργό Δικαιοσύνης και στον Αρμόδιο για θέματα Δημόσιας Υγείας Επίτροπο της Ε.Ε. το παρακάτω μήνυμα.

-----------------------------------------------------------------------------------

-Εφαρμόστε την οδηγία 2001/83/ΕΚ και τους συναφείς ποινικούς νόμους.
-Σταματήστε την παράνομη δωροδοκία των γιατρών από τις φαρμακευτικές εταιρείες.

-Σταματήστε την κατευθυνόμενη συνταγογράφηση.
-Προστατεύστε την υγεία των ελλήνων πολιτών.
-Διαφυλάξτε τους πολύτιμους οικονομικούς πόρους των ασφαλιστικών ταμείων και του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

------------------------------------------------------------------------------------


ηλεκτρονικές διευθύνσεις:

Πρωθυπουργός: pressoffice@primeminister.gr

Υπουργός Δικαιοσύνης: grammatia@justice.gov.gr

Επίτροπος της Ε.Ε. για θέματα Δημόσιας Υγεία: androulla.vassiliou@ec.europa.eu

buzz it!

5 σχόλια:

Dralion είπε...

Καλημερα,

δεν εχω λυση στο προβλημα της Υγειας και του Ασφαλιστικου (μακαρι να ειχα). Πιστευω ομως οτι πρεπει να ξεχωριζουμε τις πτυχες ενος πολυπλοκου προβληματος, ωστε να βρισκουμε ευκολοτερα λυσεις.

Για παραδειγμα, το φαινομενο των πολυτελων "σεμιναριων" για τους γιατρους ειναι παγκοσμιο. Και δεν μπορουμε να απαγορεψουμε σε μια ιδιωτικη εταιρεια να διοργανωνει σεμιναρια. Η νεοκοπη υπαρξη της κοινοτικης οδηγιας δειχνει οτι το φαινομενο εχει παρει γιγαντιαιες διαστασεις και οτι η ΕΕ προσπαθει να το περιορισει. Αμφιβαλλω αν θα τα καταφερει.

Το κρατος μπορει να εξυγιανει το συστημα της δημοσιας υγειας, μπορει να ελεγξει τους γιατρους για υπερσυνταγογραφηση, μπορει να υλοποιησει μια μακρυα σειρα μετρων. Αν γινουν τα υπολοιπα, ισως το νοσηρο φαινομενο των "σεμιναριων" να μην εχει τοσο αρνητικες επιπτωσεις πια.

Ισως αρκουσε η απλη εφαρμογη των σημερινων νομων, συμπεριλαμβανομενης και της οδηγιας 2001/83/ΕΚ.

Nick Fassolas είπε...

Συμφωνώ με ότι λές και έστειλα τα mail
παρατήρηση:το link pressoffice@primeminister.gr έχει λάθος παραπομπή και σε παει στο grammatia@justice.gov.gr, ίσως πρέπει να το διορθώσεις.

Φιλικά

ΕΡΜΙΠΠΟΣ είπε...

@dralion

Αν θέλεις διάβασε τα σχόλια της παλιότερης ανάρτησης. Με συντομία σημειώνω τα εξής:

α) Το φαινόμενο δεν είναι παγκόσμιο και οι ταυτίσεις αυτού του είδους (ότι δήθεν εμείς δεν κάνουμε κάτι διαφορετικό από όλους τους άλλους και ότι κάτι άλλο φταίει για την κακοδαιμονία μας -οπότε ας το αναζητήσουμε με ατέλειωτες ακαδημαϊκές συζητήσεις μέχρι να το ξεχάσουμε) διόλου δεν βοηθούν
β) Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες οι γιατροί συμμετέχουν σε συνέδρια με δικά τους έξοδα ή με έξοδα του νοσοκομείου τους (που διαθέτει ειδικά κονδύλια για τον σκοπό αυτό και πάντα για όσους έχουν κάποιο σοβαρό λόγο να συμμετάσχουν - ανακοινώσεις,ειδικά ενδιαφέροντα κ.λ.π.). Για τους έλληνες γιατρούς τα συνέδρια είναι αφορμές ανέξοδου μαζικού τουρισμού συν γυναιξί και τέκνοις.
γ) Η ευρωπαϊκή οδηγία δεν είναι νεόκοπη. Ισχύει ήδη 15 χρόνια. Απλά το 2001 επανεκδόθηκε με συμπληρώσεις.
δ) Λες ότι ίσως αρκούσε η εφαρμογή των νόμων. Μα αυτό είναι και το ζητούμενο. Να εφαρμοστούν οι νόμοι. Δεν λέω τίποτε άλλο νομίζω. Και οι νόμοι (κοινοτικοί ή ελληνικοί) απαγορεύουν ρητά στις ιδιωτικές εταιρείες να χρηματοδοτούν συμμετοχές σε συνέδρια είτε αυτά διοργανώνονται από τις ίδιες είτε από επιστημονικές οργανώσεις. Διάβασε τους νόμους. Υπάρχουν παραπομπές.
ε) Λες να γίνουν πρώτα τα υπόλοιπα και μετά το ζήτημα των σεμιναρίων ίσως να μην έχει ιδιαίτερη σημασία. Πριν γίνουν όμως όλα τα υπόλοιπα πρέπει να εξαλειφθούν τα κίνητρα που στο κάτω κάτω είναι ευθέως παράνομα. Η έρευνα για την εξιχνίαση εγκλημάτων ξεκινά πρώτα από όλα με τον εντοπισμό του "ποιος οφελείται". Στην περίπτωση μας επαναλαμβάνουμε για μια ακόμη φορά την γνωστή ελληνική μας τακτική. Αφήνουμε το οφθαλμοφανές και αρχίζουμε τις ατελείωτες συζητήσεις για σειρά περίπλοκων μέτρων. Και φτιάχνουμε επιτροπές και ψάχνουμε σοφούς και οργανώνουμε σεμινάρια και εκκινούμε υποκριτικούς δήθεν δημοσίους διαλόγους και και και μέχρι όλα να ξεχαστούν. Αλλά ας πούμε ότι έχεις δίκαιο και ότι πρέπει να κάνουμε άλλα πράγματα. Αναρωτήθηκες λοιπόν γιατί δεν ξεκινάει ποτέ η εφαρμογή της μακριάς σειράς μέτρων που αναφέρεις; Η απάντηση είναι απλή. Ο βαθμός προθυμίας για την αντιμετώπιση του μείζονος είναι απόλυτη ένδειξη για την βούληση να εφαρμοστεί το έλασσον. Κανείς δεν θέλει να κάνει τίποτε. Κανείς υπουργός δεν θα μπεί στον κόπο και στην φθορά να συγκρουστεί με το σύστημα όταν αυτό δεν αποτελεί απαίτηση των πελατών ψηφοφόρων του, που δεν ενοχλούνται να πληρώνουν αδιαμαρτύρητα και να πεθαίνουν σαν τις Αμαλίες του κόσμου υπό άθλιες συνθήκες περιμένοντας την δικαίωση τους από τα μπάννερς με τις φατσούλες και τα ανούσια λόγια στα μπλόγκς.
στ)Σε κάθε περίπτωση μακάρι να ήταν μόνο τα συνέδρια. Εδώ κυκλοφορούν πακτωλοί μαύρου χρήματος (οι ηλεκτρικές συσκευές τύπου Μητσοτάκη-Siemens μοιάζει μικρό μόνο πταίσμα). Αλλά προφανώς οι εισαγγελείς μας σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των καταχραστών και περιμένουν μπας και σκάσει καμία καραμπινάτη αποκάλυψη από Γερμανία μεριά για να ξεκουνηθούν. Πριν από χρόνια ο Κακλαμάνης έλεγε για να κάνει τον σπουδαίο ότι η Ελλάδα πληρώνει βασικά ιατρικά αναλώσιμα και τις συσκευές σε τιμές 5-6 φορές υψηλότερες του μέσου όρου της ΕΕ. Τι έκανε ο καλός υπουργός; Τι κάνει ο σημερινός; Πόσο πληρώνουν σήμερα τα ταμεία για τα ίδια υλικά; Μα ακριβώς τα ίδια. Απλά κάθε φορά που αναδύεται το πρόβλημα μέσω της επισήμανσης της επερχόμενης χρεοκοπίας γινόμαστε μάρτυρες άλλης μίας "επικοινωνιακής επίθεσης" των δήθεν αδιάφθορών. Και μετά ύπνος βαθύς και παραπομπή των θεμάτων σε νέες επιτροπές και δημιουργία και άλλων ανεξάρτητων αρχών και ράμπο οπλισμένοι μέχρι τα δόντια στην πιάτσα και κολοκύθια τούμπανα.

Και κάτι τελευταίο. Λες ότι "δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε σε ιδιωτικές εταιρείες την διοργάνωση σεμιναρίων". Είναι πολύ παράξενο ότι όσο περνάει ο καιρός κατακλυζόμαστε από μια απάθεια απίστευτη. Θεωρούμε τα όρια του καπιταλισμού αυτονοήτως ανεξάντλητα και χωρίς όρια. Και τις χυδαίες ελευθερίες των "αγορών" δεδομένες και απεριόριστες. Αν είναι, λέμε, να γίνουν κάποιες εκπτώσεις αυτές ας γίνουν πάντα στις πλάτες των φτωχών. Αυτών τα δικαιώματα μπορεί χωρίς πρόβλημα να συρρικνωθούν χάριν της ελευθερίας του συστήματος. Παράξενος δογματισμός. Και πολύ βολικός για την νέα εποχή στυγνής φεουδαρχίας που ανατέλλει. Ο κόσμος βαδίζει πλέον με γνώμονα την υπεράσπιση των απαράγραπτων δικαιωμάτων των αρχόντων του. Προσωπικά δεν βρίσκω στην νέα "θρησκεία των αγορών" ουσιώδεις διαφορές από την λογική των Ταλιμπάν του Αφγανιστάν.

Σπύρος Ντόβας είπε...

Τελικά είπα να έρθω από δω.

Αφού προσυπογράψω το αίτημα για εφαρμογή των νόμων, θα ήθελα να επισημάνω ότι την αθλιότητα που περιγράφεις την γεννούν όχι οι "χυδαίες ελευθερίες των "αγορών"", αλλά η χυδαία απουσία της αγοράς.

Το θέμα είναι συστημικό. Τρίτοι ξοδεύουν λεφτά τρίτων υπέρ τρίτων. Κανείς δεν έχει κίνητρο να κάνει οικονομία. Οι ασθενείς τα ίδια πληρώνουν για την κοινωνική ασφάλιση όσα και να τους γράψουν, οι γιατροί κερδίζουν από την σπατάλη, οι φαρμακευτικές εταιρείες κερδίζουν από την σπατάλη, οι πολιτικοί κερδίζουν από την σπατάλη (τους έχουν όλους ευχαριστημένους - εκτός από τις μελλοντικές γενιές που έτσι και αλλιώς δεν ψηφίζουν τώρα).

Το σύστημα χρειάζεται ένα αντίβαρο. Κάποιος θα πρέπει να έχει άμεση ζημιά από την σπατάλη προκειμένου να έχει κίνητρο να ελέγχει τις δαπάνες.

Αυτός ο άλλος δεν μπορεί να είναι άλλος από τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες που πρέπει να αναλάβουν ένα μέρος του συστήματος, και να συμβάλουν στον εξορθολογισμό του. Πρέπει να επιτραπεί στους ασφαλισμένους να επιλέγουν που θα κατευθύνουν αν όχι όλες, τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος των εισφορών τους.

Ας βάλουμε την δυνατότητα επιλογής στο σύστημα. Το μοντέλο που δοκιμάσαμε εδώ και δεκαετίες, χρεωκόπησε. Ουσιαστικά δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε δοκιμάζοντας.

Σπύρος Ντόβας είπε...

Όχι ρε γμτ, σήμερα βρήκαν?

http://ub0.cc/6P/y