-Για να πιάσει τόπο η προσευχή

Θα ήταν προτιμότερο ο Άγιος Πατέρας να ζητήσει από τον καλό Θεούλη να μας στείλει Κυβέρνηση. Πιθανόν κάτι τέτοιο θα ήταν πιο αποτελεσματικό.

Tweet

-Η εικόνα της πολιτικής, εικόνα της κοινωνίας

Δεν είναι εκπληκτικό; Τα σχεδιαζόμενα μέτρα για την αστυνόμευση δεν έχουν ως βασικό στόχο την πρόληψη και την καταπολέμηση της εγκληματικότητας. Αντίθετα στοχεύουν, πρωτίστως, στα ορμέφυτα της κοινής γνώμης. Σχεδιάστηκαν για να αγγίξουν πάνω από όλα τις ψυχές των νοικοκυραίων. Η περιγραφή του απόλυτου πολιτικού αδιεξόδου της χώρας μέσα σε τρεις γραμμές.

Μπορεί το δημοσίευμα να μην είναι ακριβές. Μπορεί, την φορά αυτή, οι αποφάσεις της κυβέρνησης να ελήφθησαν πράγματι με τα μάτια στραμμένα στα πραγματικά προβλήματα. Μικρή σημασία όμως έχει. Αυτό που πια μετράει είναι ο τρόπος με τον οποίο από καιρό πλέον αντιλαμβανόμαστε την πολιτική. Η δημιουργία των κριτηρίων που θέτουμε όταν αποφασίζουμε να μιλήσουμε για αυτήν. Είναι ο τρόπος που διδαχθήκαμε από τον εκσυχρονισμό του Σημίτη και που ο οραματισμός του Καραμανλή ανήγαγε σε υψηλή τέχνη. Την μόνη που ο ίδιος πιθανόν γνωρίζει.

Πολιτική λοιπόν είναι η επιδίωξη διόρθωσης των δημοσκοπικών αποτελεσμάτων της επόμενης εβδομάδας. Είναι η φτιασιδωμένη επιστροφή στο κοπάδι των αδαών μικροαστών, που μας παρακολουθούν μέσα από τα πολύχρωμα show των οκτώ, όλου αυτού του εμετικού μίγματος άγνοιας, μισαλλοδοξίας, ιδιοτέλειας και φόβου που οι ίδιοι εκπέμπουν και που ανιχνεύουν για λογαριασμό της πολιτικής οι δήθεν επιστήμονες της συμπεριφοράς. Ανοίξτε οποιαδήποτε εφημερίδα. Δεν υπάρχει ούτε ένας που να μην αναλύει τα γεγονότα μέσα από αυτό το πρίσμα, που να μην ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς με βάση τις επιδόσεις τους σε αυτόν τον τομέα.

Χθές, οι ομιλούσες κεφαλές των καναλιών, ασχολήθηκαν περισσότερο με την αποτελεσματικότητα της απεγνωσμένης προσπάθειας του πρωθυπουργού να παρουσιασθεί ως ισχυρός και μεγάλος ηγέτης, από αυτούς που μπορούν να τα λένε όποια ώρα αποφασίσουν "τετ-α-τετ" με τον Ομπάμα, και πολύ λιγότερο με τα όποια αποτελέσματα παρήγαγε η συνάντηση αυτή για τα συμφέροντα της χώρας. Όταν σχολιάζουμε για τα μέτρα αντιμετώπισης της εγκληματικότητας λέμε περισσότερα για την "αποφασιστικότητα" των πολιτικών που τα λαμβάνουν και λιγότερο για την αποτελεσματικότητά τους αυτήν καθ΄ευατήν. Όταν κρίνουμε τα μέτρα για την οικονομία συζητούμε περισσότερο για τις επιπτώσεις τους στην ψυχολογία του μέσου ψηφοφόρου των επερχόμενων ευρωεκλογών και λιγότερο για τις επείγουσες και πιεστικές ανάγκες, για τις ενδεχομένως μη αντιστρεπτές συνθήκες που διαμορφώνονται στην αγορά και την κοινωνία. Όταν ψηφίζουμε για την σύσταση προανακριτικής επιτροπής στην Βουλή το κάνουμε όχι γιατί αποζητούμε διψασμένα την δικαιοσύνη αλλά επειδή εκτιμήσαμε ότι, σε διαφορετική περίπτωση, η εικόνα της συγκάλυψης θα είναι πολύ χειρότερη σε σχέση με την εικόνα της πιθανής αποκάλυψης της αποκρουστικής περίπτωσης ενός επίορκου δημόσιου λειτουργού. Τα παραδείγματα είναι δεκάδες. Η χώρα βαδίζει προς τον γκρεμό με την συναίνεση και του τελευταίου πολίτη της.

(το απόσπασμα προέρχεται από το ρεπορτάζ του Α. Ραβάνου στο σημερινό ΒΗΜΑ)

Tweet

-Η σοβαρότερη πτυχή του δημοσιονομικού προβλήματος που, όμως, κανείς δεν τολμάει να κοιτάξει

Καταρρέουν τα ασφαλιστικά ταμεία κάτω από το κολοσσιαίο βάρος των δαπανών για φάρμακα και διαγνωστικές εξετάσεις, μας πληροφορεί το ΒΗΜΑ του περασμένου Σαββάτου. Οι εν λόγω δαπάνες τους αυξάνονται με καταιγιστικούς ρυθμούς χρόνο με τον χρόνο. Τα διογκούμενα ελλείμματα μεταφέρονται εν μέρει στις πλάτες της ανύποπτης επόμενης γενεάς, αφού αυτή είναι που θα κληθεί να καλύψει το άνοιγμα που προκύπτει από την απώλεια των αποθεματικών, που αν και προορίζονται για την πληρωμή των συντάξεων των σημερινών εργαζόμενων κατασπαταλώνται με τον πιο ανόητο τρόπο, για να καταλήξουν στις τσέπες των επιτηδείων και των πολυεθνικών εταιρειών.

Στο έγκλημα συμμετέχουν οι πάντες. Οι γιατροί, οι φαρμακοποιοί, οι ιδιοκτήτες των διαγνωστικών κέντρων, -που σημειωτέον ο αριθμός τους ξεπερνά κάθε αντίστοιχο άλλων προηγμένων δυτικών χωρών και που τα εγκαίνια τους γίνονται συνήθως από ευγνώμονες και βαθιά συγκινημένους πολιτικούς-, και το πλήθος των ασυνείδητων και ανίκανων παραγόντων της διοίκησης. Από κοντά και οι ίδιοι οι άμεσα ασφαλισμένοι, που με αβάσταχτη ελαφρότητα παραδίδουν τα βιβλιάρια τους στα χέρια των τρωκτικών, χωρίς να σκεφθούν ότι κάθε μικρή σελίδα που γεμίζει ορνιθοσκαλίσματα και χάνεται αντιστοιχεί σε πραγματικό, σε ζεστό και πολύτιμο χρήμα, που είναι κατάδικό τους. Και που σύντομα θα κληθούν να το πληρώσουν μέσα από μια σειρά έμμεσων επιβαρύνσεων και φόρων, για τους οποίους ανυποψίαστοι θα βαρυγκομούν και θα διαμαρτύρονται.

Ένα άλλο μέρος της παράλογης αυτής σπατάλης θα επιβαρύνει άμεσα τον ήδη βαθιά ελλειμματικό προϋπολογισμό της κεντρικής διοίκησης, που καλείται να καλύψει τις άμεσες και κατεπείγουσες απαιτήσεις, ανταποκρινόμενη στον ρόλο του εγγυητή της διατήρησης του δήθεν κοινωνικού μας κράτους.

Οι προμηθευτές του συστήματος δεν μπορούν να περιμένουν άλλο και σταματούν την ροή των φαρμάκων και των υλικών της ανομίας. Φαρμάκων και υλικών βαριά υπερτιμολογημένων, συνήθως αχρείαστων για τους αρρώστους, που τις περισσότερες φορές αγοράζονται μόνο και μόνο για να εισπράξουν οι γιατροί το ποσοστό, που ευγενικά τους προσφέρεται σε είδος ή σε ζεστό μαύρο χρήμα. Ο ιατρικός κόσμος κραυγάζει προαναγγέλλοντας έξαλλος την πτώση του επιπέδου περίθαλψης. Ο τύπος, από άγνοια ή ιδιοτέλεια, σπέρνει δεξιά και αριστερά τον πανικό, κάνοντας τους πάντες να πιστέψουν ότι σε λίγες εβδομάδες οι έλληνες θα πεθαίνουν αβοήθητοι στους διαδρόμους των νοσοκομείων από έλλειψη ασπιρίνης, γάζας και βαμβακιού. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτό που στην πραγματικότητα κινδυνεύει δεν είναι άλλο από την συνέχιση της συσσώρευσης παράνομου πλούτου στα ταμεία των επιτηδείων.

Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί ανησυχούν για την εικόνα τους και συγκαλούν συναντήσεις κορυφής με τους προμηθευτές. Συζητούν μαζί τους και κατανοούν βαθιά το πρόβλημα και το δίκαιο των αιτημάτων τους υποσχόμενοι δραστικές λύσεις. Βγαίνοντας απευθύνονται στον λαό εκστομίζοντας βαρύγδουπες δηλώσεις για τα πιράγχας και τους λυμεώνες του συστήματος και για τις βαριές τιμωρίες που επιφυλάσσουν σε όλα αυτά τα παράσιτα που απομυζούν τον εθνικό πλούτο. Κανείς από τους πολυπράγμονες δημοσιογράφους δεν αναρωτιέται, και δεν ρωτάει. Αν αυτοί που συνομίλησαν μόλις προ ολίγου με τους υπουργούς είναι αγαθοί και αδικημένοι επιχειρηματίες, με δίκαια και νόμιμα αιτήματα που πρέπει οπωσδήποτε να ικανοποιηθούν, τότε ποια είναι εκείνα τα πιράγχας που καταληστεύουν το σύστημα; Χρωστάμε μήπως και αλλού χωρίς να το γνωρίζουμε; Ή μήπως τελικά η πολιτική ηγεσία διαπραγματεύεται άμεσα με αυτούς που η ίδια υποκριτικά καταγγέλλει ως καταχραστές του δημοσίου χρήματος.

Στο μεταξύ οι υπουργοί αναζητούν επειγόντως λύσεις για να προλάβουν την καλοσχεδιασμένη εικονική κατάρρευση του συστήματος υγείας. Η ιστορία είναι απλή και επαναλαμβάνεται μονότονα κάθε τρία περίπου χρόνια. Βρίσκονται τα δανεικά και εκδίδονται τα ομόλογα. Η αγορά ηρεμεί και επιστρέφει στο κοινωνικό της έργο, που δεν είναι άλλο από την συνέχιση του εφοδιασμού του συστήματος με άχρηστα, υπερτιμολογημένα προϊόντα. Οι πάντες παίρνουν θέση για την επανάληψη της τόσο όμορφης αυτής παράστασης. Η βουλή, ιδιαίτερα πρόθυμη πάντα, ψηφίζει τα απαραίτητα νομοθετικά εργαλεία. "Οι απαιτήσεις των προμηθευτών εξοφλούνται και οι αντίστοιχες απαιτήσεις των νοσοκομείων από τα ασφαλιστικά ταμεία διαγράφονται και δεν αναζητούνται με κανέναν τρόπο" λέει γενναιόδωρα ο σοφός και υπεύθυνος νομοθέτης. Λέει και κάτι άλλο συνήθως. "Όσες προμήθειες έγιναν με τον α΄ή β΄τρόπο (έγιναν παράνομα δηλαδή) θεωρούνται νόμιμες και τα σχετικά εντάλματα εξοφλούνται". Τόσο απλά. Θεωρούνται νόμιμες!!!

Οι εισαγγελικού τύπου δημοσιογράφοι για μια ακόμη φορά δεν αναρωτιούνται. Τι να σημαίνουν άραγε τα περίεργα αυτά λόγια του νομοθέτη; Για ποιόν λόγο είναι παράνομες αυτές οι προμήθειες; Ποιος ευθύνεται για την παρανομία; Υπήρξε οικονομική επιβάρυνση από την έλλειψη νομιμότητας; Αναζητήθηκαν οι υπεύθυνοι; Ποιος ασκούσε την εποπτεία του συστήματος; Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες; Θα αναζητηθούν; Τι λέει άραγε ο κ. υπουργός; Θα ασχοληθεί με όλα αυτά σε ένα διάλειμμα της μάχης του με τα πιράγχας; Και ο πρωθυπουργός της χώρας; Έχει αλήθεια ακούσει τίποτε για όλα αυτά; Έχει εικόνα; Τον ενημέρωσε το νέο, πραγματικά καλό και ικανό αυτήν την φορά, επικοινωνιακό του επιτελείο; Το διοικητικό δίκαιο μας λέει ότι η έννοια της διοικητικής πράξης ταυτίζεται με την έννοια της νομιμότητας. Πως είναι λοιπόν δυνατόν διοικητικές πράξεις με τις οποίες ξοδεύτηκαν 5 δισ. ευρώ να χρειάζονται εκ των υστέρων νομοθετική νομιμοποίηση; Και αλήθεια, γίνεται αυτό; Και μάλιστα χωρίς να ακουστεί η παραμικρή ερώτηση; Με ποιόν τρόπο άραγε; Τι λέει το Σύνταγμα για το συγκεκριμένο ζήτημα; Περιλαμβάνονται αυτές οι διαδικασίες "νομιμοποίησης" στην διδακτέα ύλη των νομικών μας σχολών ή είναι πράγματα που τα μαθαίνει κανείς μόνο στο πλαίσιο ανωτέρων σπουδών σε μεγαλοπανεπιστήμια της αλλοδαπής, όπως το Tafts καλή ώρα.

Ερωτήματα για στριφνούς και δυσκοίλιους λογιστάδες. Αλλοίμονο αν κάτι τέτοιες λεπτομέρεις απασχολούσαν το πολιτικό μας σύστημα και την συνεπαρμένη από όσα διαδραματίζονται στις απάτητες κορυφές του κοινή γνώμη. Τα πραγματικά διακυβεύματα είναι άλλα. Θα παραιτηθεί από την υψηλή του θέση ο βουλευτής Μανώλης; Τι προβλέπει ο υπουργός Σαμαράς για το μέλλον της Καραμανλικής δυναστείας; Θα είναι υποψήφιος στο υπόλοιπο Αττικής ο θεοσεβής Ρουσόπουλος; Και εάν ναι τι θα κάνει ο εκτάκτως ευφυής Καραχάλιος; Θα πέσει στην παγίδα του παμπόνηρου Καρατζαφέρη; Και η Φεβρωνία Πατριανάκου; Θα είναι αυτή τελικά ο πολιορκητικός κριός του αρχηγού ή το άρωμα γυναίκας που τόσο περιμένουμε θα το οσφρανθούμε πάνω σε άλλο, πιο λαμπερό και σπουδαίο πρόσωπο; Ιδού μερικά από τα πράγματα με τα οποία αξίζει να ασχοληθεί κανείς; Τα άλλα, τα υπόλοιπα και μικρά όσο νάναι, τα βολεύει κανείς με έντοκα γραμμάτια του δημοσίου και δεκαετή ομόλογα διευρυμένου spread. Και με μικρές τροπολογίες που κάνουν τα παράνομα νόμιμα και προάγουν ανυπερθέτως την δημόσια υγεία.

Αλλά ας μην γκρινιάζουμε τόσο. Ότι έγινε έγινε. Ας πληρώσουμε τώρα χωρίς να πολυκοιτάμε τις λεπτομέρειες και ας πάμε παρακάτω, πιο πλούσιοι, με την σοφία που συσσωρεύσαμε από τα παλιά μας λάθη. Ο επί των θεμάτων της υγείας υπουργός μας υποσχέθηκε την εφαρμογή ενός νέου συστήματος με το οποίο όλα αυτά τελειώνουν. Το επιβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός τον Νοέμβριο στην Βουλή για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία. Το νέο σύστημα εφαρμόζεται ήδη από την 1η Ιανουαρίου του τρέχοντος. Είναι πολύ καλό και αποτελεσματικό και βασίζεται στην ακόλουθη λογική. Ο γιατρός εξετάζει τον άρρωστο και αξιολογεί τις ανάγκες της νοσηλείας του. Ακολούθως ο γιατρός κάνει μια μικρή προσωπική έρευνα αγοράς για να διαπιστώσει ποιες από τις πολλές εταιρείες του χώρου διαθέτουν τα κατάλληλα για την περίπτωση προϊόντα. Οι εταιρείες ανταποκρίνονται άμεσα. Συνήθως μάλιστα εφοδιάζουν τον γιατρό και με εργαλεία που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν στην συστηματοποίηση του έργου του. Ηλεκτρονικούς υπολογιστές και συσκευές γραφείου ας πούμε. Ή ακόμη τον στέλνουν με έξοδα τους σε συνέδρια και άλλες εκπαιδευτικές εκδηλώσεις στο Λας Βέγκας, στα νησιά Τόγκα ή την Καραϊβική για να εμπλουτίσει τις γνώσεις του και να μάθει να εκτιμά καλύτερα τις ανάγκες των ασθενών του. Οι δαπάνες αυτές προάγουν την επιστήμη και για τον λόγο αυτό εκπίπτουν και από την φορολογητέα ύλη των επιχειρήσεων. Ακολούθως ο γιατρός παραγγέλνει το υλικό που είναι το πλέον κατάλληλο για τον άρρωστο από την εταιρεία που του αρέσει περισσότερο. Η τιμή δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο διότι σε ζητήματα υγείας είναι βαριά αμαρτία να συζητά κανείς για λεφτά. Άλλωστε, αν είναι κάτι που διακρίνει εμάς τους έλληνες από τους όλους αυτούς τους εκβαρβαρισμένους λαούς της δύσης είναι η βαθιά ανθρωπιά μας. Στην συνέχεια η παραγγελία διαβιβάζεται για έγκριση στο φαξ της Επιτροπής Προμηθειών Υγείας. Η ΕΠΥ αφού σφραγίσει το έγγραφο το επιστρέφει, πάλι με φαξ, μετά από λίγες ημέρες. Σε περιπτώσεις επείγουσας ανάγκης η έγκριση μπορεί να δοθεί και μετά την εκτέλεση της παραγγελίας. Όταν άλλωστε κινδυνεύουν ζωές οι τυπικότητες μπορούν να περιμένουν. Το σύστημα αυτό είναι ιδιαίτερα σοφό, αφού παρακάμπτει όλες τις χρονοβόρες και ψυχοφθόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες των δημόσιων διαγωνισμών. Και επιπλέον είναι προσανατολισμένο στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος μιας και αφήνει ανέγγιχτη και απαλλαγμένη από κάθε γραφειοκρατική όχληση την μοναδική σχέση γιατρού, εταιρείας και ασθενούς. Κοστίζει κάτι παραπάνω αλλά σε μας μετράει η ανθρωπιά. Και όπως πολύ σωστά λέει ο ποιητής, "υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;".

Μετά από τρία περίπου χρόνια οι προμηθευτές θα βρεθούν και πάλι σε απόγνωση. Θα συναντηθούν με τον τότε υπουργό υγείας, (που εάν ο Καραμανλής ή ο πιθανός επόμενος πρωθυπουργός, ο Παπανδρέου, διαθέτουν αρκετό μαύρο χιούμορ θα είναι ακόμη ο Αβραμόπουλος), και θα αναζητήσουν λύση στο κατεπείγον πρόβλημα που θα απειλεί με κραχ τα νοσοκομεία. Θα αναμιχθεί και ο τότε υπουργός επί των οικονομικών ζητημάτων. Θα βρεθούν κάποια μετρητά και για τα υπόλοιπα θα εκδοθούν ομόλογα. Η βουλή θα ψηφίσει ειδική διάταξη που θα προβλέπει ότι ότι έγινε παράνομα θεωρείται νόμιμο και τα σχετικά εντάλματα εξοφλούνται. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εισπράξει τα αναλογούντα πρόστιμα για την παράβαση των οδηγιών του ανταγωνισμού. Το κοστούμι αυτό δεν θα φανεί στους λογαριασμούς του ελληνικού δημοσίου (τουλάχιστον δεν θα φανεί στους αδαείς) επειδή συνήθως τα κοινοτικά πρόστιμα καταβάλλονται συμψηφιστικά, μέσω της περικοπής εγκεκριμένων επιδοτήσεων.

Πριν από λίγες ημέρες συζητούσα με ένα φίλο. Έλεγα ότι είναι παράλογο, μια κυβέρνηση που εξαρτά την πολιτική επιβίωση της από ευκαιριακές παροχές μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ να μην κάνει τίποτε για να εξοικονομήσει αυτά τα χρήματα, περιορίζοντας την σπατάλη σε έναν τομέα που προσφέρεται πολύ περισσότερο σε σχέση με άλλους. Πράγματι, η κλοπή του δημόσιου χρήματος στον τομέα της υγείας είναι τόσο προφανής και απροκάλυπτη, γεγονός που καθιστά τον περιορισμό της έργο σχετικά χαμηλής δυσκολίας. Με αυτά τα χρήματα, ισχυρίστηκα, η σημερινή κυβέρνηση θα μπορούσε να εξασφαλίσει άνετα την επόμενη εκλογή της. Λάθος, μου επισήμανε ο συνομιλητής μου. Θα μπορούσε να εξασφαλίσει όχι μια αλλά τρεις συνεχόμενες εκλογικές νίκες. Μάλλον έτσι πρέπει να είναι. Τότε γιατί άραγε δεν το κάνει; Η απάντηση είναι απλή. Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν ακόμη και τα απλούστερα. Ακόμη και αυτά που είναι απαραίτητα για την ίδια την επιβίωση τους. Τελικά δεν μπορούν να είναι ούτε καν καλοί απατεώνες.



υστερόγραφο: Όλοι αυτοί που τόσο φλύαρα μιλάνε για την δήθεν υποχρηματοδότηση του τομέα της υγείας συγχέουν αφελώς την καθυστέρηση των πληρωμών, για αγορές που έχουν ήδη γίνει, με την πραγματική έλλειψη πόρων, που εμποδίζει τα συστήματα κλειστού προϋπολογισμού να υπερβαίνουν κάποιο συγκεκριμένο ύψος εκ των προτέρων καθορισμένων δαπανών. Αν οι ομιλούσες κεφαλές είχαν ιδέα από κοινή λογιστική και εάν επιπρόσθετα γνώριζαν ότι τα ελληνικά νοσοκομεία δεν δεσμεύονται από κλειστούς προϋπολογισμούς, αλλά, αντίθετα, διαθέτουν την ευχέρεια να ξοδεύουν κατά βούληση σύμφωνα με τις εκάστοτε "ανάγκες" τους, θα μπορούσαν εύκολα να αντιληφθούν την παγίδα. Πράγματι, για να γίνουν κάποιες εγγραφές σε ένα λογιστικό σχέδιο δεν είναι απαραίτητη η καταβολή μετρητών και η κίνηση των λογαριασμών του ταμείου. Πολύ απλά οι εισροές αγαθών ή υπηρεσιών προστίθενται στο ενεργητικό της επιχείρησης, το δε κόστος που τους αναλογεί επιβαρύνει με την σειρά του το παθητικό. Με άλλα λόγια η επιχείρηση ξοδεύει χωρίς να πληρώνει. Η πληρωμή μπορεί να γίνεται αργότερα. Αυτό ακριβώς κάνουν οι μονάδες του ΕΣΥ, αλλά και τα ασφαλιστικά ταμεία. Αγοράζουν ανεξέλεγκτα όλα όσα ζητούν οι γιατροί και μεταθέτουν την υποχρέωση πληρωμής στο μακρινό μέλλον. Το συμπέρασμα είναι ότι οι αμαρτωλές και κακοδιοικούμενες αυτές υπηρεσίες όχι μονον δεν υποχρηματοδοτούνται αλλά, αντίθετα, διαθέτουν την ευχέρεια να καθορίζουν οι ίδιες το ύψος των δαπανών τους, χωρίς προηγούμενο προγραμματισμό, και να στέλνουν στο τέλος τον λογαριασμό στην ανυποψίαστη κοινωνία. Βέβαια η πρακτική αυτή μπορεί να εφαρμοσθεί μόνο στον τομέα των ακριβών φαρμάκων και των ακόμη πιο ακριβών αναλωσίμων υλικών δήθεν υψηλής τεχνολογίας. Εκεί δηλαδή όπου οι γιατροί, οι κυρίως υπεύθυνοι για την κατάντια του συστήματος, μπορούν να εκβιάσουν με ευκολία τις διοικήσεις επικαλούμενοι την δήθεν διακινδύνευση της υγείας των ασθενών. Είναι λογικό λοιπόν ότι το colpo grosso δεν καλύπτει τις περιπτώσεις που έχουν να κάνουν με τα φθηνά και απλά υλικά, με τον ξενοδοχειακό εξοπλισμό και τις κτιριακές υποδομές. Έτσι τα ελληνικά νοσοκομεία, ενώ στην κυριολεξία πνίγονται από τα τελευταίας γενεάς ακριβοπληρωμένα φάρμακα και ξεχειλίζουν από κάθε λογής άχρηστα υλικά υπερυψηλής τεχνολογίας, το βάρος των οποίων πληρώνεται σε ατόφιο χρυσάφι, παρουσιάζουν την ίδια στιγμή ελλείψεις σε γάζες, οινόπνευμα και βαμβάκι. Ταυτόχρονα η απαξίωση τους γίνεται εύκολα αντιληπτή και από την εικόνα των τριτοκοσμικών και παραμελειμένων κτιριακών εγκαταστάσεων, του απαράδεκτου και ελλιπούς ξενοδοχειακού εξοπλισμού και των σοβαρών ελλείψεων προσωπικού. Σε σχέση με τις πραγματικές του ανάγκες, το σύστημα υγείας στην Ελλάδα, χρηματοδοτείται αδρά και γενναιόδωρα. Απλά η διαχείριση του έχει αφεθεί σε χέρια πλήρως ακατάλληλα, με αποτέλεσμα οι πολύτιμοι πόροι να μην διοχετεύονται εκεί όπου πραγματικά θα μπορούσαν να τύχουν επαρκούς αξιοποίησης. Επιπλέον, και παρά τα όσα με τόση ευκολία γίνονται πιστευτά, η καθυστέρηση των πληρωμών βολεύει ιδιαίτερα τους προμηθευτές. Και αυτό διότι τους παρέχει ένα εξαιρετικό άλλοθι για πρόσθετη υπερτιμολόγηση των προϊόντων τους. Επιπλέον οι ακραίες και σχεδόν πολεμικές συνθήκες της προσομοιωμένης κατάρρευσης του τομέα, που προκαλείται σε τακτά χρονικά διαστήματα, έχουν σαν αποτέλεσμα την αναστολή κάθε διαδικασίας ελέγχου νομιμότητας και αναζήτησης ευθυνών. Πράγματι, μπροστά στο μέγεθος του εγκλήματος, ενδεχόμενη αποκάλυψη του οποίου θα μπορούσε να οδηγήσει στην φυλάκιση εκατοντάδων ανθρώπων και στο σφράγισμα δεκάδων επιχειρήσεων, και στην μαζικότητα του χρέους που σωρεύεται ανά τριετία οι πολιτικοί προκρίνουν αμήχανα την σιωπηρή συγκάλυψη μέσω των ύποπτων νομοθετημάτων, δίνοντας ταυτόχρονα στην κοινή γνώμη την αίσθηση ότι οι δαπάνες που καλούνται να καλύψουν ήταν, χωρίς άλλο, αναπόφευκτες. Το συμπέρασμα στο οποίο εύκολα μπορεί κανείς να οδηγηθεί είναι ότι, υπό τις επικρατούσες συνθήκες, κάθε πρόσθετο ευρώ που θα εισρεύσει στο σύστημα θα χαθεί μέσα στον φαύλο κύκλο της απίστευτης σπατάλης χωρίς να επιφέρει ούτε την ελάχιστη βελτίωση του επιπέδου των υπηρεσιών.

Tweet

-Τελικά κάνουμε λάθος με τον Δημήτρη

Κάνουμε λάθος επειδή επιμένουμε να βλέπουμε όλα όσα τον αφορούν στο πλαίσιο μιας φυσιολογικά αναμενόμενης συμπεριφοράς. Υπό την έννοια αυτή όλες οι αναλύσεις μας καταλήγουν σε λανθασμένα συμπεράσματα, ως εκ του γεγονότος ότι εκκινούν από λανθασμένη βάση.

Η σκέψη του ανθρώπου είναι τελείως αποκομμένη από αυτά που ο κοινός νους των πολλών θεωρεί σκόπιμα και λογικά. Τα κριτήρια του είναι άλλα. Εντάσσονται σε ένα στεγανό σύστημα εσωτερικών κανόνων και άρα είναι απολύτως ανεξιχνίαστα. Π.χ. για τον κ. πρέσβυ τα προτάγματα της ηθικής συγκροτούνται αποκλειστικά από τις παραστάσεις που περιέχονται στο προσωπικό του σύμπαν. Οι παραστάσεις αυτές δεν επηρεάζονται και δεν αλλοιώνονται από τίποτε έξω από αυτό. Έτσι ως ηθικό νοείται μόνον ότι την κάθε στιγμή ο ίδιος επιθυμεί και πράττει.

Το ίδιο ισχύει και για την ερμηνεία άλλων, λιγότερο σημαντικών εννοιών, -που αναπτύσσονται όταν σε ένα συγκεκριμένο χώρο παρευρίσκονται περισσότεροι του ενός-, όπως η αξιοπρέπεια, η ξεφτίλα, η συνέπεια, η ανταπόδοση κ.λ.π. Για τον Δημήτρη ο κόσμος είναι ένας καθρέφτης στην επιφάνεια του οποίου βλέπει διαρκώς το ανεστραμμένο πλην πανέμορφο και γοητευτικό είδωλο του. Με όρους διαστημικής φυσικής θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο εγκέφαλος του υπουργού είναι μια "υπερβαρική μαύρη τρύπα" μέσα από την οποία τίποτε δεν μπορεί να ξεφύγει αλλά και τίποτε δεν μπορεί να εισέλθει, χωρίς να ομογενοποιηθεί στην διάρκεια ενός απειροελάχιστου κλάσματος του χρόνου.

Δεν ξέρω καλά, δεν μπορώ να είμαι σίγουρος, αλλά στην ψυχιατρική η εν λόγω περίπτωση πρέπει να περιγράφεται με τον όρο "Ναρκισσιστικός αυτισμός". Αν ο όρος δεν υπάρχει θα πρέπει να προστεθεί οπωσδήποτε στα σχετικά εγχειρίδια.


Τα παραπάνω αποτελούν συνοπτικό οδηγό για όλους όσοι επιχειρούν να αντιπαρατεθούν με τον Δημήτρη, να αντικρούσουν τις "ιδέες" του και να ασκήσουν κριτική στις "πολιτικές" του. Θα πρέπει να αντιληφθούν ότι μάχονται με ανύπαρκτα πράγματα. Οι "ιδέες" και οι "πολιτικές" του ανδρός δεν είναι τίποτε άλλο από φτηνές και προχειροφτιαγμένος προφάσεις που κατασκευάζονται κυριολεκτικά στην τύχη και στο πόδι για να νομιμοποιήσουν την παραμονή του τέρατος στην σκηνή. Το γεγονός ότι τελικά βρίσκουν τόπο να πατήσουν, έστω προσωρινά, και φτάνουν να "συζητιούνται" ακόμη και στην βουλή, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην αφελή αντιμετώπιση που τους επιφυλάσσουν οι ανυποψίαστοι αντίπαλοι. Το μήνυμα της παρουσίας του πρέσβυ είναι ο ίδιος ο πρέσβυς αυτοπροσώπως.

Και ως επίμετρο. Αυτά τα τερατάκια τα σκοτώνεις όταν είναι ακόμη μικρά. Εάν τα αφήσεις και ξεπεράσουν την εφηβεία θα τα λούζεσαι.

Tweet

-Στιβαρή ηγεσία

Ο Αντώνης πήγε στο γραφείο του Βούδα για να πάρει ευλογία για την ημέρα των εγκαινίων του μουσείου της Ακρόπολης. Την άλλη φορά που θα πάει για προσκύνημα στον πρωθυπουργό θα είναι για να τον ρωτήσει αν έχει το ελεύθερο να αλλάξει το βρακί του που χέστηκε και συναφώς την ταπετσαρία της καρέκλας του που λεκιάστηκε ελαφρώς από την διαρροή.

Κατά τα λοιπά όταν οι υπουργοί τα κάνουν σκατά φταίνε μόνον αυτοί και όχι ο χοντρός. Αυτός δεν ξέρει τίποτε και αποκτάει μετά εικόνα για τα χάλια τους, από την τηλεόραση, και τους αλλάζει με άλλους, πιο φρέσκους, για να σώσει ο πανμέγιστος τη δόλια πατρίδα προς μεγάλη ικανοποίηση των ευγνωμονούντων ιθαγενών.

Tweet

-Αβραμόπουλε, υπουργέ μας, ενεργήσου αμέσως

Πριν από περίπου δυο εβδομάδες, σε ένα συνέδριο εντατικολόγων, ανακοινώθηκε ότι κάποιες χιλιάδες συνάνθρωποι μας χάνουν κάθε χρόνο άδικα την ζωή τους. Ο λόγος; Ένα μεγάλο μέρος από τις διαθέσιμες κλίνες εντατικής θεραπείας των δημόσιων νοσοκομείων είναι εκτός λειτουργίας εξαιτίας άγνωστων προβλημάτων. Χωρίς να καθυστερήσει διόλου, ο εξοχότατος υπουργός Αβραμόπουλος, αμείλικτος όπως πάντα, ενεργήθηκε αμέσως και με μια αστραπιαία κίνηση ευθύνης διαβίβασε το θέμα στον αρμόδιο εισαγγελέα.

Με την τολμηρή του αυτή πράξη ο άξιος υπουργός μας απομάκρυνε, προσωρινά έστω, τους συσσωρευμένους κινδύνους για την δημόσια υγεία. Αφού με την απειλή της δικαστικής δίωξης υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να φοβηθούν οι ασυνείδητες κλίνες και να σκεφτούν να αλλάξουν τακτική και να κάνουν από δω και πέρα όπως πρέπει την δουλειά τους. Ο υπουργός μας ο Αβραμόπουλος, πολύ σοφά ποιών, δεν προχώρησε σε καμιά άλλη κίνηση σεβόμενος, σύμφωνα και με τις οδηγίες του πολιτικού του μέντορα, του άξιου πρωθυπουργού μας του Κώστα του Καραμανλή, την ανεξαρτησία της ελληνικής δικαιοσύνης.

Τώρα όμως, να που μας προέκυψε και αυτό. Πεθαίνουν άνθρωποι και δεν υπάρχει ακόμη επέμβαση της εισαγγελικής αρχής.


Δεν είναι ασφαλώς στις προθέσεις μας να κάνουμε συστάσεις στον ακάματο υπηρέτη τουδημοσίου συμφέροντος. Ξέρουμε ότι ξέρει καλύτερα από εμάς την δουλειά του. Του το θυμίζουμε όμως διακριτικά μια και τον τελευταίο καιρό είναι τόσο απασχολημένος με την εκπόνηση εθνικού σχεδίου για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και μπορεί να του διέφυγε. 770 θύματα της καλοφαγίας κάθε χρόνο δεν είναι και λίγα. Η ανάγκη να αναζητηθούν, να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν αυστηρά οι ένοχοι είναι για μια ακόμη φορά επιτακτική και επείγουσα. Μια μικρή διακοπή για να στείλει τον σχετικό φάκελλο στην ανεξάρτητη δικαιοσύνη ίσως θα ήταν σκόπιμη.

Tweet

-Είναι ο ναρκισσισμός ασθένεια; Και εάν ναι, πόσο σοβαρή;

Αφού εξεπλήρωσε τον κύριο σκοπό της επισκέψεως του, που δεν ήταν άλλος από την συνάντηση και την ανταλλαγή χρήσιμων (fruitful που λένε και οι αγγλοσάξωνες) απόψεων με τον Γερουσιαστή Απόστολο, ο σεβάσμιος πρόεδρος της Χιλής διέθεσε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο του για να ολοκληρώσει την επίσκεψη του στην χώρα μας.

Εν προκειμένω εποίησε την ανάγκη φιλοτιμία και, αφού δεν μπορούσε να κάνει και αλλιώς χωρίς να γίνει αγενής και να σχολιασθεί δυσμενώς, συναντήθηκε τυπικά και με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Καρδιτσιώτη Πρόεδρο της Βουλής, τον ειδικό στην διαχείριση παντοειδών κρίσεων Πρωθυπουργό, καθώς και με άλλους παρακεντέδες της πολιτικής μας σκηνής.

Τζίτζι γούι λαβ γιου! Ιτ δεμ ολ!
Ζήτα το υφυπουργείο ξύλινων κατασκευών τώρα!
Η ανανέωση δεν μπορεί να περιμένει!

*******************************************************************

Για την πληρέστερη ενημέρωση των πολυάριθμων αναγνωστών μας παραθέτουμε το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης τύπου του γραφείου του νέου ειδώλου δεκάδων χιλιάδων Θεσσαλονικέων.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Γ. ΤΖΙΤΖΙΚΩΣΤΑΣ

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Α΄ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θεσσαλονίκη, 16 Φεβρουαρίου 2009

Ο Βουλευτής της Ν.Δ. Α’ Θεσσαλονίκης κ. Απόστολος Τζιτζικώστας παραβρέθηκε το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου στους Δελφούς, συνοδεύοντας, ως αντιπρόεδρος της ομάδας φιλίας του Ελληνικού Κοινοβουλίου με τη Χιλή, τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Δημοκρατίας της Χιλής, Francisco Encina Moriamez, ο οποίος πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στη χώρα μας.

« Εκπροσωπώντας το Ελληνικό Κοινοβούλιο, συνόδευσα τον κ. Moriamez στους Δελφούς, προκειμένου να επισκεφθεί μία από τις αρχαιότερες κοιτίδες πολιτισμού της χώρας μας. Ο ελληνικός πολιτισμός, όπως με πληροφόρησε ο κ. Moriamez, είναι διαδεδομένος στη Δημοκρατία της Χιλής και αποτελεί ένα πολύ καλό πρεσβευτή για την εικόνα της Ελλάδας, στη μακρινή αυτή χώρα της Λατινικής Αμερικής. Η επίσκεψη του Χιλιανού Προέδρου είμαι σίγουρος ότι θα αποτελέσει την αφετηρία για περαιτέρω ενδυνάμωση των διμερών σχέσεων και της συνεργασίας ανάμεσα στα Κοινοβούλια των δύο χωρών» δήλωσε ο κ. Τζιτζικώστας.

Η επίσκεψη του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων της Δημοκρατίας της Χιλής ολοκληρώθηκε (!!!!!!!!!) με συναντήσεις που πραγματοποίησε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, τον Πρωθυπουργό και τους αρχηγούς των κομμάτων.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία

Γραφείο Τύπου

Κώστας Μπέφας

Τηλέφωνο επικοινωνίας 6977070071

2310540440

Για τα Δελτίου Τύπου και για όλες τις δράσεις του Απόστολου Τζιτζικώστα, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα στη διεύθυνση www.tzitzikostas.gr

Tweet

-Απορία που λύθηκε αναδρομικά και, ευτυχώς, ησυχάσαμε

Δύσκολα θα μπορούσα να σχηματίσω στο μυαλό μου την παράσταση του όρου "φανατικός οπαδός Αλογοσκούφη". Πλην όμως ένα γεγονός που προηγήθηκε και έφθασε ως εμάς ως λαμπερή εικόνα απαντά με σαφήνεια στο δύσκολο ερώτημα.





υστερόγραφο:

Θυμάστε αλήθεια πως εμόρφαζε ο Αυλωνίτης όταν αντιμετώπιζε τις ναζιάρικες ερωτικές αγκαλιές της Βασιλειάδου στο "Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός"; Θα έλεγα ότι ο υπουργός είναι απείρως πιο εκφραστικός. Και όχι τίποτε άλλο. Περιμένει και ο άλλος Θεσπρωτός, ο χοντρός, από πίσω την σειρά του για να φιληθεί με τον πρέσβυ. Δύσκολος ο δρόμος προς την δόξα Δημήτρη μου. Δύσκολος και δύσβατος.

Tweet

-Γελοίοι, υποκριτές και άνανδροι

Σύμφωνα με το άρθρο 60§2 του Συντάγματος ένας βουλευτής μπορεί να παραιτηθεί μόνον με γραπτή δήλωσή του που απευθύνεται προς τον πρόεδρο της βουλής. Η παραίτηση συντελείται άμεσα, με την παράδοση του εγγράφου, και σε καμία περίπτωση δεν ανακαλείται.

Το Σύνταγμα δεν εξουσιοδοτεί ούτε τον Βούδα πρωθυπουργό ούτε τα τρισάθλια κομματικά όργανά του για τον χειρισμό της συνείδησης των εκπροσώπων του Έθνους.

Εκτός και αν οι Μανώληδες που θέτουν την εντολή τους στην καλή διάθεση του κάθε Καραμανλή ούτε εκπρόσωποι του Έθνους είναι ούτε συνείδηση διαθέτουν.

Όπως καλή ώρα ο άλλος, ο βουλευτής Γιαννόπουλος, που μόλις εχθές δήλωνε με καμάρι ότι, ναι μεν δεν συμφωνεί με το νομοσχέδιο που ρυθμίζει τα εργασιακά ζητήματα των γιατρών αλλά θα το ψηφίσει, γιατί δεν είναι από αυτούς που έχουν το ανάστημα να ρίξουν μια κυβέρνηση.

Τώρα το γιατί θα πρέπει να πέσει μια κυβέρνηση επειδή ένας βουλευτής αρνείται να παραβιάσει την συνείδηση του και να συναινέσει δουλικά σε κάθε προχειρολόγημα που φέρνει για ψήφιση ο κάθε ανεύθυνος υπουργός, αυτό θα πρέπει να μας το πει ο καταλληλότατος πρωθυπουργός μας, που δεν είναι από αυτούς που παίζουν με τους θεσμούς.

Τα σταλινικά καθεστώτα είναι πολύ κακά. Τα σώζει μόνον το γεγονός ότι διαθέτουν στην κορυφή τους ηγέτες με σιδερένια θέληση και άκαμπτη αποφασιστικότητα, όπως ο Στάλιν λόγου χάριν. Όταν διοικούνται από ασήμαντες μετριότητες γίνονται τρισχειρότερα.

Ας μην ξεχνούμε άλλωστε ότι η παρακμή της κραταιάς Οθωμανικής αυτοκρατορίας ξεκίνησε με την κατάργηση της βάρβαρης πρακτικής της αδελφοκτονίας. Όταν άρχισαν να αναλαμβάνουν το πηδάλιο του κράτους οι μοιραίοι, άβουλοι και φοβισμένοι αδελφοί, οι καμιά φορά ακόμη και πνευματικά ανάπηροι νόμιμοι διάδοχοι, που τους έσερνε με την βία το ασκέρι έξω από το χρυσό κλουβί, το καφάς. Από εκεί που είχαν περάσει την νεότητα τους, μέσα στην απραξία και την λαγνεία, απομονωμένοι από τον πραγματικό κόσμο. Ώσπου να έρθει η ώρα που θα τους κουβαλούσαν στο Εγιούπ για να ζωστούν και αυτοί με τη σειρά τους, όπως όριζε η τάξη του κόσμου, το βαρύ σπαθί του προφήτη.

Tweet

-Εντροπία

Ακουσα μετά προσοχής προχθές την ομιλία του κ. πρωθυπουργού στην Βουλή.

Οσο και εάν προσπάθησα δεν κατόρθωσα να συγκρατήσω το παραμικρό.

Οπερ σημαίνει ότι στο εκπεμπόμενο σήμα περιείχετο υψηλός βαθμός εντροπίας.

Τα μόνα σημεία στα οποία διεκρίνοντο ανιχνεύσιμα ίχνη πληροφορίας,

εκεί όπου το συνεχές ρεύμα του ορμητικού χειμάρρου διεκόπτετο για να υποστεί διευθέτηση,

ήταν αυτά στα οποία ο ρήτωρ εκραύγαζε: αυτή είναι η αλήθεια, αυτή και η πραγματικότητα!!!

Και τωόντι, αυτή ήταν η αλήθεια. Ο εκκωφαντικός ήχος της ρευστής κατρακύλας.

Tweet

-Πρόεδρε Κώστα, κάνε ότι και ο Ομπάμα και φάτους όλους!!!

Δεν άφησε κανένα από τα χαρίσματα του να πάει χαμένο η superstar προεδράρα και γιαυτό πάει κάθε μέρα από το καλό στο καλύτερο.

Καιρός δεν είναι να ξυπνήσουν και οι από΄δω επικοινωνιολόγοι και να αρχίσουν να αναδεικνύουν και αυτοί τα κρυφά ταλέντα του πρωθυπουργού μας; Κώστα, μην τους ακούς αγόρι μου και μην χολοσκάς με διαγγέλματα και συγγνώμες και ανασχηματισμούς! Βγάλτα όλα σαν τον Ομπάμα και κατέβα στον λαό! Δείξε τα κρυφά σου όπλα!

Σκέψου πρόεδρε αυτήν την κορμάρα με μαγιό!!!

Βέβαια μπορεί να έχει κάποιες αντιρρήσεις ο σύμβουλος που παρακολουθεί συνοφρυωμένος στο βάθος, αλλά είναι καιρός να πούμε όχι στην παλιά γενιά και να τραβήξουμε τον δικό μας δρόμο. Είναι καιρός πια να δει ο λαός και κάτι πέρα από το θεληματικό γωνιώδες πηγούνι σου.


Πρόεδρε, κάνε μας περήφανους!!!

Tweet

-Ο καθ. Γιανναράς και τα χειμερινά ανάκτορα

Ακούγοντας χθες από τον Σκάι τον καθηγητή Γιανναρά να καλεί τους διαδηλωτές, -εάν πραγματικά θέλουν να ισχυρίζονται βάσιμα ότι μετέχουν σε μια αυθεντική εξέγερση και όχι σε έναν ανεύθυνο χαβαλέ-, να αφήσουν ήσυχες τις βιτρίνες των μεροκαματιάρηδων και να κατευθύνουν την καταστροφική τους μανία στα γραφεία των κομμάτων και της βουλής, στις έδρες δηλαδή των πραγματικών ενόχων, θυμήθηκα μια επιφυλλίδα του που δημοσιεύθηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ την 15η Ιουνίου. Διαβάζοντας το κείμενο εκείνο, -με το οποίο πρέπει να πω ότι συμφώνησα ανεπιφύλακτα-, είχα την αίσθηση ότι ο συντηρητικός διανοούμενος δεν έκανε τίποτε λιγότερο από το να καλεί τους έλληνες σε πολιτική ανυπακοή. Εγραψα τότε ένα μικρό σχόλιο, που όμως δεν δημοσίευσα, ίσως γιατί δεν ήμουν απόλυτα βέβαιος.

Μετά τα όσα άκουσα στην χθεσινή συνέντευξη δεν διατηρώ την παραμικρή αμφιβολία. Το παραθέτω λοιπόν τώρα πιστεύοντας ότι, με όλα όσα βλέπουμε τον τελευταίο καιρό οι προτροπές αυτού του είδους υποδεικνύουν την τελευταία μας ευκαιρία.

-----------------------------------------------------------------------------

Πραγματικά εντυπωσιακό το άρθρο του καθηγητή Χρήστου Γιανναρά στην Καθημερινή της 15^ης Ιουνίου. Παρά το γεγονός ότι δεν προκαλεί έκπληξη η δριμεία επίθεση του αρθρογράφου κατά του πολιτικού συστήματος της χώρας είναι η πρώτη φορά που μπορεί κανείς να διαπιστώσει μια ελάχιστα συγκαλυμμένη προτροπή για πολιτική ανυπακοή.

Ασφαλώς η πρώτη επιπόλαια εντύπωση του αναγνώστη δεν μπορεί παρά να είναι αυτή που θέλει τον κ. Γιανναρά να ασχολείται πρωτίστως με τα κόμματα της αριστεράς και να καταδικάζει την ανεύθυνη, καιροσκοπική και οπωσδήποτε φασίζουσα συμπεριφορά τους. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ανάγνωση και μια προσπάθεια αποκωδικοποίησης κάποιων λέξεων και φράσεων, που κατέχουν θέσεις κλειδιά στο κείμενο, θα πρέπει να οδηγήσουν σε πολύ διαφορετικά συμπεράσματα.

Μέχρι την μέση περίπου του κειμένου η ροή των σκέψεων είναι συμβατική και προσιδιάζει στις "συντηρητικές" και "αντιδραστικές" ιδιότητες που πολλοί, δήθεν προοδευτικοί και φιλελεύθεροι, θέλουν να αποδίδουν στον συγγραφέα. Εκεί όμως που κανείς δεν θα το περίμενε ο κ. Γιανναράς εισάγει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα παρατήρηση που ανατρέπει την μέχρι την στιγμή εκείνη συμβατική αφήγηση.

"Βέβαια", λέει, "στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ), οι φασιστικές πρακτικές τους δεν έχουν την ειλικρίνεια μιας δηλωμένης αντιπαλότητας προς την δημοκρατία. … … Εμποδίζουν την εφαρμογή νόμων ψηφισμένων από την Βουλή, όχι για να συντονισθούν τα κόμματα με κάποια έκτακτη, αυθόρμητη έκρηξη λαϊκής οργής, όχι για να συστρατευθούν με ανθρώπους κατάφωρα αδικημένους ή πεινασμένους".

Αφαιρώντας τα στερητικά μόρια μπορούμε να ξαναδιαβάσουμε τις προτάσεις και να συμπεράνουμε ότι καμιά φορά, κάποιες "φασιστικές πρακτικές" μπορεί και να "έχουν την ειλικρίνεια μιας δηλωμένης αντιπαλότητας προς την δημοκρατία". Και υπάρχουν περιπτώσεις που η παρεμπόδιση της εφαρμογής των ψηφισμένων νόμων μπορεί να έχει σαν σκοπό "τον συντονισμό με κάποια αυθόρμητη έκρηξη λαϊκής οργής ή την συστράτευση με ανθρώπους κατάφωρα αδικημένους ή πεινασμένους". Ποια δημοκρατία είναι όμως αυτή που επιτρέπει στους κόλπους της την ύπαρξη "ανθρώπων κατάφωρα αδικημένων ή πεινασμένων"; Ποια δημοκρατία είναι αυτή και τι είδους θεσμούς και δικλείδες ασφαλείας διαθέτει ώστε να μην μπορεί να αντέξει στην πίεση γεγονότων που οδηγούν σε "αυθόρμητες εκρήξεις λαϊκής οργής"; Εν τέλει πόσο πραγματική δημοκρατία μπορεί να είναι μια τέτοια δημοκρατία; Και εάν όντως υπάρχει μια τέτοια δημοκρατία, που μπορεί να εκτρέφει και να ανέχεται παρόμοια νοσηρά φαινόμενα, πόσο κακός μπορεί να είναι ο κάθε φασισμός που την πολεμάει; Ο στοχαστής έχει ήδη κάνει την πρώτη υπέρβαση. Μήπως τελικά μπορεί να υπάρξει και καλή πολιτική ανυπακοή; Μήπως τελικά η βαρύτητα του εγκλήματος δεν μπορεί να εκτιμηθεί παρά μόνο σε σχέση με τις συνθήκες που το προκάλεσαν; Ο υπαινιγμός είναι περισσότερο από προφανής.

Το υπόλοιπο του άρθρου εγκαταλείπει την κριτική των φασιστοειδών και καταπιάνεται με το κυρίως σώμα του πολιτικού συστήματος. Τα κόμματα εξουσίας. Αυτά που είναι κατά μείζονα λόγο υπεύθυνα για την ανοχή των πράξεων των μειοψηφιών, καθώς είναι εκείνα που όχι μόνο διαμορφώνουν την πολιτική αντίληψη των πολιτών και τους όρους του παιχνιδιού, αλλά χειρίζονται και τους μηχανισμούς της βίας, τους οποίους διαθέτει για την υγιή άμυνα της η κοινωνία.

Ο κ. Γιανναράς μιλάει για κόμματα που "παραπλανούν και ξεγελάνε τον λαό", για καθεστώς "στυγνής κομματοκρατίας", για "πολυσυλλεκτικούς αχταρμάδες, κόμματα ασπόνδυλα με αποδεδειγμένο μηδενιστικό αμοραλισμό και κορυφαίες επιδόσεις ανικανότητας, ανυποληψίας και διαφθοράς". Και τέλος μιλάει για "εμπαιγμό και βασανισμό". Και δεν αναφέρεται πλέον στα φασίζοντα κόμματα της αριστεράς. Αντίθετα περιγράφει τον πυρήνα του πολιτικού μας συστήματος, τους θεσμικούς εκφραστές της δημοκρατίας. Αλήθεια όμως, σε τι είδους δημοκρατία αναφέρεται; Στην δημοκρατία του «εμπαιγμού και του βασανισμού των πολιτών»;

Είναι περισσότερο από σαφές ότι στο δεύτερο αυτό μέρος της ανάλυσής του ο αρθρογράφος δεν κάνει τίποτε άλλο από του να ισχυρίζεται ότι οι ακραίες συνθήκες που θα νομιμοποιούσαν την πολιτική ανυπακοή υπάρχουν ήδη. Γιατί τι άλλο άραγε μπορεί να είναι ο βασανισμός και ο εμπαιγμός των πολιτών σε μια δήθεν δημοκρατία που τις τύχες της ορίζουν πολιτικοί οργανισμοί βυθισμένοι στην διαφθορά και στον μηδενιστικό αμοραλισμό; Εν τέλει φαίνεται ότι, κατά την άποψη του καθηγητή, η στάση των αριστερών κομμάτων δεν είναι η ίδια η νόσος αλλά αντίθετα το απλό σύμπτωμα μιας γενικευμένης παθογένειας που έχει σαν αποτέλεσμα τον πλήρη εκτροχιασμό της έννομης τάξης σε όλα τα επίπεδα. Κλείνοντας ο κ. Γιανναράς διαπιστώνει για πολλοστή φορά την κατάλυση του Συντάγματος, την ύπαρξη έκτακτων αναγκών και την ανάγκη αντίδρασης. Το μόνο που παραλείπει είναι η αναφορά στους τρόπους αυτής της αντίδρασης, ίσως επειδή δεν τολμά ή ίσως επειδή δεν ξέρει τέτοιους. Και περιορίζεται μόνο στους εύγλωττους υπαινιγμούς.

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται νομίζω και από την τελευταία φράση του κειμένου με την οποία ο κ. Γιανναράς αναφέρεται σε "ζούγκλα και παράνοια" και "στον αγώνα για την υπεράσπιση των μέγιστων και τίμιων της ζωής". Το γεγονός όμως ότι το ίδιο ακριβώς θα μπορούσαν να ισχυριστούν αυθαίρετα (αν και με λιγότερο καλά ελληνικά) και όσοι καίνε τα πανεπιστήμια (ότι δηλαδή και αυτοί αγωνίζονται για κάτι μεγάλο και ιερό – έτσι πιστεύουν άλλωστε) καταδεικνύει το βαθμό του αδιεξόδου. Πράγματι, όταν μια κοινωνία φθάσει στο σημείο να περιγράφει τα προβλήματα της με όρους τόσο ακραία ασαφείς, που για τον κάθε ένα υποδηλώνουν ότι θα ήθελε ο ίδιος, έχει με βεβαιότητα χάσει κάθε δυνατότητα επικοινωνίας. Έχει με άλλα λόγια χάσει την ευχέρεια να επιλύει τα προβλήματα της στο πλαίσιο της έννομης τάξης, που δεν μπορεί παρά να είναι συγκεκριμένη και, λίγο πολύ, κοινά κατανοητή από όλους.

Σε μια πολιτεία που κυβερνάται από τον λόγο και τους νόμους τα όρια της ελευθερίας ορίζονται από τα κείμενα του κοινωνικού συμβολαίου και όλοι (ή τουλάχιστον αυτοί που συγκροτούν την πλειοψηφία) πρέπει να συμφωνούν με τους ορισμούς. Όταν στην ερμηνεία των συγκρούσεων αρχίσουν να υπεισέρχονται όροι ιερότητας το νήμα έχει από πολλού χαθεί.

Tweet

-Χρειάζεται και κάποιος να δίνει το μέτρο της φαιδρότητας

6,5 μονάδες μπροστά το ΠΑΣΟΚ μας λέει η VPRC. Το πιστεύουμε. Δυστυχώς όμως η δημοσκόπηση είναι ήδη παλιά και ξεπερασμένη, αφού έγινε πριν από τον χθεσινό μεγαλειώδη απολογισμό του έργου του εξοχότατου υπουργού Αβραμόπουλου.

Κοιτάξαμε μόνο μπροστά. Και με τις αλλαγές, τις οποίες επιχειρήσαμε, με τις τομές τις οποίες αποτολμήσαμε, με τα αποτελέσματα που φέρνουμε, κληροδοτούμε στις επόμενες γενιές ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας, το οποίο έχει αρχή και τέλος.

Μετά από τις βαρυσήμαντες αυτές δηλώσεις η διαφορά θα πρέπει να έχει ήδη ξεπεράσει τις 8,5 μονάδες. Βλέπεις, μέχρι να συνειδητοποιήσουν οι επόμενες γενεές την ευεργεσία που τους έγινε και να αρχίσουν να μαζεύονται τα κέρδη παίρνει λίγο καιρό παραπάνω. Και αν βάλεις στον λογαριασμό και την έμφυτη αχαριστία του έλληνα. Και την μόνιμη απροθυμία του να παραδεχτεί την αξία του άλλου. Άστα να πάνε.

Τι πρόβλημα να είσαι μπροστά από την εποχή σου!!! Τι πρόβλημα!!!

Tweet

-Μια πολύ σημαντική είδηση και ένα μικρό κουίζ

Η είδηση (για όσους ξέρουν να σκαλίζουν στα ψιλά γράμματα)

Ξεκινάει αύριο στο Εφετείο η δίκη ενός ακόμη αθώου θύματος των σκοτεινών μηχανισμών, που εδώ και μήνες βυσσοδομούν κατά του άξιου πρωθυπουργού μας Κώστα Καραμανλή. Ποιος δεν θυμάται άραγε την θλιβερή εκείνη συνωμοσία που, πριν από λίγους μήνες, είχε σαν αποτέλεσμα όχι μόνο να σπιλωθεί προσωρινά η τιμή και η υπόληψη ενός συμπολίτη μας αλλά και να στερηθεί ο ηγέτης μας (σε μια από τις πολλές εκείνες περιπτώσεις εκδήλωσης της αυτοθυσιαστικής πολιτικής ευαισθησίας του) τον βασικότερο και πολυτιμότερο σύμβουλό του.

Ευτυχώς όμως. Έχουσιν γνώσιν οι φύλακες. Η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, διαισθανόμενη τον κίνδυνο που εγκυμονούσε για την κοινωνική γαλήνη και την πίστη των πολιτών προς τους θεσμούς εκείνη η μοιραία απόφασή της, ηγέρθη πάλι στο ύψος των περιστάσεων και φρόντισε να προσδιορίσει σε χρόνους και προθεσμίες που εκπλήσσουν την ημερομηνία διεξαγωγής της καθαρτήριας τελετής. Έτσι θα λάβει τέλος μια τόσο επικίνδυνη εθνική εκκρεμότητα. Στιγμές χαράς και αισιοδοξίας μέσα στον ζόφο των τελευταίων ημερών. Σε λίγα 24ωρα η αλήθεια θα λάμψει σαν πρώτα και ένας τίμιος στρατιώτης θα επιστρέψει και πάλι στις επάλξεις του χρέους.

Όσο για τα ψιλά γράμματα! Μα είναι αυτά που εξηγούν τους πραγματικούς λόγους του ξέφρενου ενθουσιασμού στις τάξεις του κυβερνητικού στρατοπέδου! Που πολλοί αφελώς -και τελείως λανθασμένα- αποδίδουν στην εξαιρετική προχθεσινή εμφάνιση, στο mea culpa του πρωθυπουργού. Όσοι σκέφτονται με τον τρόπο αυτό δείχνουν πόσο πολύ αγνοούν τον πραγματικό Καραμανλή. Που ήταν πάντα αυτός που μόλις είδαμε. Ένας γενναίος, ειλικρινής, διορατικός και υπεύθυνος ηγέτης.

Όχι λοιπόν! Δεν χαίρεται για τα αυτονόητα η γαλάζια παράταξη. Χαίρεται επειδή γνωρίζει ότι το κρίσιμο σημείο της αντίστροφης μέτρησης για την εκτίναξη της Νέας Δημοκρατίας προς τα παλιά νικηφόρα ποσοστά της, -και ίσως την φορά αυτή ακόμη πιο ψηλά-, δεν είναι παρά η επιστροφή του σοφού πρεσβύτη στην φυσική του θέση. Την θέση του αναντικατάστατου πρωθυπουργικού συμβούλου. Είδαμε άλλωστε πόσα δεινά επισώρευσε στην δόλια πατρίδα η ολιγόμηνη απουσία του από το πλευρό του πρωθυπουργού. Τώρα όμως όλα αυτά τελειώνουν, όπως θα έλεγε και ένας άλλος αθεράπευτος καραμανλικός, ένας άλλος άξιος έλληνας, ο Δημήτρης ο Αβραμόπουλος.


Το κουίζ (για τους δίκαιους, που σκέφτονται με το χέρι στην καρδιά)

Ποια θα είναι άραγε η απόφαση της ανεξάρτητης δικαιοσύνης;

(για να σας βοηθήσω λιγάκι σας θυμίζω μια κρίσιμη περικοπή από τον προχθεσινό δεκάρικο του καταλληλότατου: "δεν πρόσεχα και πολύ πολύ γιατί είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη")





update: Τελικά η δικαιοσύνη στάθηκε. Αυτό είναι καλό. Πολύ καλό. Το μεγάλο όμως πρόβλημα παραμένει. Ο πρωθυπουργός (και μαζί με αυτόν και η χώρα) θα στερηθούν τις πολύτιμες συμβουλές του αδικηθέντος.

Tweet

-Φτηνό δράμα και Lifestyle. Αλλον τρόπο δεν ξέρουμε.

Ότι πιο σιχαμερό και αποκρουστικό αναδεικνύεται από τον κουρνιαχτό των τελευταίων ημερών. Τα μικρομέγαλα φόρεσαν τις στολές των φυλακισμένων ονείρων τους, έντυσαν με κρύο ατσάλι τα καθαρά τους βλέμματα και στήθηκαν για την φωτογράφιση που θα καλύψει τις σύγχρονες επικοινωνιακές ανάγκες της απελπισμένης εξέγερσης. Σε άλλες εποχές μπορεί να φορούσαν τις στολές κάποιων από εκείνες τις νεολαίες, που προβάλλοντας με την αγνή και άδολη ορμή τους εύλογα αιτήματα απόλυτης καθαρότητας έκαναν τα φαύλα συστήματα, που με ιδιοτέλεια τις χρησιμοποιούσαν, να φαντάζουν ήπια και συντηρητικά. Σήμερα οι απαιτήσεις της σύγχρονης αισθητικής τα θέλουν να προτιμούν το street culture, και να ποζάρουν ακίνητα μέσα στα παρακμιακά τοπία και τα σκληρά χρώματα, που αποπνέουν ρηχή αγωνία και φτηνή απόγνωση. Οι συμμετρίες πάντως παραμένουν.

Η ενοχλητική σύγχυση των πρώτων στιγμών έχει παρέλθει. Τώρα πια όλα, οι σκοποί, οι επιδιώξεις, τα μέσα του κινήματος, είναι ξεκάθαρα. Τα παιδιά πλέον ξέρουν καλά γιατί βρίσκονται στους δρόμους. Οι παλιοφυλλάδες και τα βρωμοκάναλα, που ανέλαβαν την σκηνική παρουσία και το promotion της εξέγερσής τους, προετοίμασαν με ιδιαίτερη επιμέλεια τα νομιμοποιητικά ιδεολογήματα.

Τα παιδιά είναι πάντα παιδιά. Κάνουν χωρίς αντιρρήσεις και με περισσό ενθουσιασμό αυτά που τους δείχνουν οι μεγάλοι. Στην προκειμένη περίπτωση ο κόσμος των μεγάλων περνά μια σοβαρή κρίση. Δεν βρίσκει πια δανεικά για την συνέχιση της ανέμελης ευωχίας του. Και επειδή δεν τολμά να κοιταχτεί στον καθρέπτη αναζητά κομψές και ανώδυνες διατυπώσεις για την αποενοχοποιητική υποκριτική ανάληψη των "αντικειμενικών πολιτικών του ευθυνών". Η δακρύβρεχτη αποδοχή μιας αόριστης ενοχής για την βαθιά δυστυχία των θυμωμένων βλαστών ήρθε στην ώρα της, σταλμένη από τον ουρανό. Το κυρίως ζητούμενο είναι η αναβολή της αναπόφευκτης πτώσης και η διατήρηση της ψευδαίσθησης. Έστω και για λίγους ακόμη μήνες. Με κάθε κόστος. Ακόμη και εάν αυτό είναι η καταστροφή της επόμενης γενιάς.

Tweet

-Ωραίοι σαν Έλληνες. Σοφοί σαν Καραμανλήδες.

"Σύμφωνα με μια παλιά παράδοση η ελληνική αστυνομία δεν εισέρχεται στους χώρους της νομικής σχολής και του πολυτεχνείου στο κέντρο της Αθήνας"

Παλιά παράδοση! Αυτό είπε στην ανταπόκριση του από την φλεγόμενη Αθήνα λίγη ώρα πριν ένας δημοσιογράφος του CNN.

Αν ήξερε καλύτερα και έλεγε, "σύμφωνα με τον υφιστάμενο ελληνικό νόμο, πιθανόν τον μόνο νόμο που η ελληνική διοίκηση τηρεί με ευλάβεια και ουδέποτε παραβιάζει", η απορία στα μάτια των ανθρώπων μηχανών που τον άκουγαν έξω από τα σύνορα μας θα μεγάλωνε.

Είμαστε τελικά έθνος ανάδελφο. Κανείς δεν μπορεί να ψηλαφήσει το ανάγλυφο της ψυχής μας. Ας μας αφήσουν λοιπόν ήσυχους να ζήσουμε με τις ιερές παλιές παραδόσεις μας. Αυτές, που είναι το άλας της ζωής μας.

Και επιπλέον, είναι ώρα να πάψουμε να αντιδρούμε σπασμωδικά. Να δρούμε υπό πίεση. Ας μιμηθούμε όλοι την σοφία και την περίσκεψη του άξιου πρωθυπουργού μας και ας κάνουμε ότι κάνει.

Tweet

-Αγαπητέ Αλέξη (επιστολή δεύτερη)

Παραθέτω χωρίς καθυστέρηση την προς Αλέξη δεύτερη επιστολή και τολμώ να διακινδυνεύσω μια εκτίμηση. Ότι η πολιτική μας ζωή θα έκανε ένα τεράστιο ποιοτικό άλμα με μια ελάχιστη και ανέξοδη επένδυση. Αν οι "πολιτικοί" μας αφιέρωναν έστω και μισή ώρα την ημέρα για ένα πρόχειρο ξεφύλλισμα των εφημερίδων!!! Μέσα εκεί υπάρχουν τα πάντα. Που πιθανόν ως σκόρπιες πληροφορίες να μην έχουν καμία αξία. Ως σύνθεση όμως αποτελούν μυστικά υψηλής διαβάθμισης (και ανάλογου κόστους, που καταβάλλεται σπάταλα, απερίσκεπτα και με αμφίβολα αποτελέσματα στους μάγους της επικοινωνίας).




Μαρτίου 14, 2008

Αγαπητέ Αλέξη

Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση.

Να μου επιτρέψεις όμως να επιμείνω σε αυτά που έγραψα και να ξανασημειώσω ότι η πολιτική σας είναι στραμμένη σε λάθος κατεύθυνση. Ως εκ τούτου αποδίδει μόνον λόγω της πρόσκαιρης δυναμικής που προκάλεσαν τόσο η κακή διακυβέρνηση της ΝΔκρατικής τετραετίας όσο και τα γεγονότα των τελευταίων μηνών. Μιας δυναμικής που σε πολύ μικρό βαθμό δημιουργήσατε οι ίδιοι και που δεν την ελέγχετε όσο νομίζετε. Και που σε κάθε περίπτωση δεν αποδίδει όσο θα μπορούσε ή όσο θα έπρεπε να αποδώσει. Το να είσαι στην πολιτική τυχερός δεν είναι απαραίτητα κακό. Αντίθετα μάλιστα η τύχη και η απροσδόκητη συγκυρία είναι από τους πιο καίριους και σημαντικούς ρυθμιστικούς παράγοντες μιας επιτυχημένης πολιτικής σταδιοδρομίας. Φτάνει αυτός που ευνοείται να μπορεί να χειριστεί σωστά τις ευκαιρίες που του δόθηκαν.

Επί του προκειμένου:

Το επιτελείο του Καραμανλή, που αναφέρεις, δεν χαμπαριάζει από πολιτική και ασχολείται αποκλειστικά με το ποιος θα πάει στον ένα οργανισμό και ποιος στον άλλο. Πίστεψε με. Πότε πότε κάνει και τον πυροσβέστη ή συνομιλεί με μεγαλοδημοσιογράφους για να αποφύγει ζουμερές αποκαλύψεις. Τα "συμφέροντα" αλλωνίζουν μόνα τους γιατί από όσους μπορούν θεσμικά να παρέμβουν κανείς δεν ξέρει την τύφλα του. Και όταν δεν κατανοείς τον τρόπο που δουλεύει μια μηχανή και δεν ξέρεις από πια βίδα μπορεί να φύγουν τα λάδια και να σε κάψουν κρατάς αποστάσεις και δεν την ακουμπάς. Ειδικότερα μάλιστα αν είσαι "ξύπνιος" και "καλός πολιτικός", τύπου Καραμανλή ή Αβραμόπουλου, και έχεις την τύχη να μην έχεις αντιπάλους και να μην πιέζεσαι με παρεμβάσεις συγκεκριμένου περιεχομένου από τα θεσμικά κέντρα αντίδρασης (λαό, αντιπολίτευση, τύπο), τότε είναι που δεν έχεις κανέναν λόγο να ανοίγεις μέτωπα δεξιά αριστερά.

Η ουσία της απρόσμενης και κατεπείγουσας ενασχόλησης Καραμανλή με το ασφαλιστικό μπορεί να γίνει αντιληπτή (και να αντιμετωπισθεί κατάλληλα και με αποτελεσματικότητα) μόνο αν ιδωθεί στην μια και μόνη πραγματική της διάσταση. Δηλαδή ως καθαρός "αντιπερισπασμός" που γίνεται με σκοπό την αντιμετώπιση μιας πρόσκαιρης και απρόσμενης κρίσης. Μια κρίσης η οποία ακούμπησε για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια το ίδιο το προφίλ του "ηγέτη" και απείλησε να κλονίσει στα μάτια των μικροαστικών μαζών την ισχυρή και προστατευτική εικόνα του. Το μόνο δηλαδή όπλο της ΝΔ.

Αυτό που γίνεται είναι σαφές. Ο Καραμανλής προσπαθεί να διορθώσει αυτό που χάλασε. Την εικόνα του, όχι το ασφαλιστικό που του είναι αδιάφορο. Ας μην ξεχνάμε ότι στην πολιτική όλα έχουν μια συνέχεια. Οι κύκλοι δεν ανοίγουν ανεξάρτητα ο ένας με τον άλλο. Ούτε τέμνονται. Είναι ομόκεντροι και επάλληλοι. Ο Καραμανλής δεν θα έμπαινε ποτέ στον κόπο να ασχοληθεί με το "ασφαλιστικό" και το κάθε "ασφαλιστικό" εάν δεν υπήρχε η ανάγκη του αντιπερισπασμού. Υπό την έννοια αυτή ότι πρόκειται να προκύψει από αυτήν την ιστορία και βρίσκεται εκτός της σφαίρας της προσωπικής του εικόνας (τα πραγματικά δηλαδή αποτελέσματα που εσείς αναφέρετε περί επιθέσεων σε λαϊκά συμφέροντα, περί προώθησης ιδιωτικών συμφερόντων κ.λ.π) τον αφήνουν αδιάφορο και λογίζονται ως παράπλευρες απώλειες. Απώλειες που είναι μεν ανεπιθύμητες αλλά τις αποδέχεται, εν όψει της προσπάθειας του να διατηρήσει το μείζον. Που είναι αυτό άλλωστε που θα του δώσει την νίκη στις επόμενες εκλογές.

Ο Καραμανλής ξέρει πολύ καλά κάτι που όλοι εσείς, ίσως και λόγω ιδιοσυγκρασίας, ξεχνάτε. Ότι οι μάζες έχουν ανάγκη από πολλά και μπορεί κατα καιρούς να τα ζητάνε με τον πιο έντονο τρόπο. Υπάρχει όμως ένα πράγμα που δεν αντέχουν να στερηθούν. Που η στέρηση του γεννά μέσα τους ένα πελώριο, ασυνείδητο και αρχέγονο φόβο και τις οδηγεί σε αναγκαστική και άνευ αντιστάσεων υποταγή. Αυτό το ένα είναι η βεβαιότητα ότι διαθέτουν αρχηγό, οδηγό και προστάτη.

Ο Καραμανλής μπορεί να μην ασχολείται ούτε λεπτό με την διακυβέρνηση της χώρας αλλά από το 1989 δεν κάνει τίποτε άλλο από το να "παίζει" έντονα σε αυτό το πεδίο. Όποιος λοιπόν θέλει να τον κερδίσει πρέπει αναγκαστικά να σκεφθεί με τον δικό του τρόπο. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να ανέβει ένα-δύο επίπεδα ψηλότερα από εκεί που γίνονται οι λογιστικές εγγραφές της καθημερινότητας.

Αν θέλεις διάβασε στο σημερινό ΒΗΜΑ (14/3/08/) τον Πρετεντέρη. Λέει, νομίζω, τα ίδια πράγματα με αυτά που σου έγραψα στο προηγούμενο μήνυμα μου.

Tweet

-Αγαπητέ Αλέκο, φίλτατε Αλέξη (επιστολή πρώτη)

Άνθρωποι είμαστε και μεις και πρέπει πότε πότε να κοιτάμε και την αναψυχή μας. Έτσι τον Μάρτιο που μας πέρασε, και με κύριο στόχο την ικανοποίηση αυτής της τόσο επιτακτικής ανάγκης, έστειλα μια μικρή και σεμνή επιστολή στους δύο, δημοσκοπικά απογειωμένους την εποχή εκείνη, καινοφανείς αστέρες της πολιτικής μας ζωής, που ούτε λίγο είτε πολύ, βοηθούσης και της αφέλειας του κόσμου, πίστευαν ότι βρίσκονται πολύ κοντά στο μεγάλο άλμα για την κατάληψη της Βαστίλης και για το πέρασμα στην πολιτική αιωνιότητα.

Ο σύντροφος Αλέκος, απασχολημένος με τα πολλά και τα μεγάλα, ως εκ της θέσεως και της υψηλής αποστολής του, δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει την επιστολή. Το έκανε όμως ο Αλέξης. Που όχι μόνο την διάβασε αλλά στρώθηκε στο θρανίο του και συνέταξε μια απάντηση, ένα πραγματικό μνημείο πολιτικής αφέλειας και απλοϊκότητας.

Η απάντηση αυτή δεν πρόκειται να δημοσιευθεί σε αυτή την στήλη για λόγους προστασίας της νεότητας. Αλλά και για λόγους προστασίας του έθνους από την άσκοπη ανάλωση των πολύτιμων φυσικών του πόρων,

Την καλοπροαίρετη απάντηση Αλέξη ακολούθησε νέα εκ μέρους μου επιστολή το περιεχόμενο της οποίας θα περιληφθεί σε αμέσως επόμενη ανάρτηση.

Μαρτίου 11, 2008

Ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε σήμερα την απόσυρση του νομοσχεδίου για το ασφαλιστικό.

Από όλα όσα αναφέρονται στην συγκεκριμένη παρέμβαση μόνον το ζήτημα της "εισφοροδιαφυγής" διαθέτει σαφές περιεχόμενο και ξεφεύγει από τις γενικόλογες αναφορές, όπως είναι τα περί "αλληλεγγύης γενεών", "αναδιανομής του πλούτου", "αύξηση της απασχόλησης" ή από τον αόριστο καταγγελτικό "αριστερό" λόγο που αποτυπώνεται στον χαρακτηρισμό του πρωθυπουργού ως "πλασιέ ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών".

Μην υπερτιμάτε τον Καραμανλή και μην δίνετε με παρόμοιες αναφορές την αίσθηση στον ελληνικό λαό ότι η κυβέρνησή του λειτουργεί βάσει σχεδίου (έστω και κακού, όπως είναι το ξεπούλημα και του ασφαλιστικού).

Η τακτική αυτή λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό υπέρ της ΝΔ αφού την εμφανίζει να διαθέτει γνώση, στιβαρή πολιτική βούληση και πυξίδα πορείας, κάτι που ικανοποιεί και εφησυχάζει τις μικροαστικές μάζες. Τίποτε όμως δεν είναι πιο αναληθές από αυτό.

Ο κόσμος θα πρέπει να αντιληφθεί ότι ο Καραμανλής και η κυβέρνηση βρίσκονται πρώτα και πάνω από όλα βυθισμένοι στην άγνοια των πραγματικών συνθηκών και των προβλημάτων του τόπου και ότι οι κινήσεις τους είναι κάθε φορά αποτέλεσμα πανικού και πρόχειρων ερασιτεχνικών αυτοσχεδιασμών. Ο πρωθυπουργός δεν ξέρει και ο ίδιος τι ακριβώς είναι και τι παριστάνει. Είναι απλά χαμένος στα αδιέξοδα του και παγιδευμένος στην τερατώδη του άγνοια. Εν όψει αυτού η καλύτερη τακτική είναι η αποδόμησή του μέσω ενός συγκρατημένου χλευασμού που θα αναδεικνύει σταδιακά το τυχαίο των επιλογών του και εν τέλει την πολιτική του γύμνια.

Για τον λόγο αυτό μην συνεχίζετε να καταγγέλλετε τον Καραμανλή ως υπηρέτη συμφερόντων. Η πρακτική αυτή μπορεί μεν να προκαλεί στιγμιαία αρνητικά πολιτικά αντανακλαστικά σε μια μερίδα του κόσμου, μεσοπρόθεσμα όμως λειτουργεί υπέρ του, αφού ευνοεί την οικοδόμηση μιας στιβαρής ηγετικής εικόνας στο σύνολο της κοινής γνώμης. Και αυτό είναι το χαρτί που πρόκειται να παίξει μέχρι τις επόμενες εκλογές ο πρωθυπουργός. Μην πέφτετε στην παγίδα αυτή. Αποκαλύψτε την ανεπάρκεια του.

Σε σχέση με το ασφαλιστικό μιλήστε με έμφαση για κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει καθόλου αναφερθεί, παρά την κρισιμότητα και την μεγάλη σοβαρότητα του. Αναφερθείτε εμφατικά στον τομέα των δαπανών του ασφαλιστικού συστήματος και στην τεραστίων διαστάσεων επιβάρυνση που προκαλούν η παράνομη κατευθυνόμενη συνταγογραφία, οι ανέλεγκτες διαγνωστικές εξετάσεις, οι δαπάνες που πραγματοποιούν τα νοσοκομεία εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων εκτός του κλειστού νοσηλείου (αλλά και οι ιδιωτικές κλινικές μέσω των υπερτιμολογημένων υλικών) κ.λ.π. Η σκοτεινή αυτή πλευρά δεν έχει καθόλου θιγεί μέχρι στιγμής παρά το γεγονός ότι μόνον η περιστολή της σπατάλης, στους τομείς που αναφέρονται παραπάνω, θα μπορούσε να θωρακίσει το σύστημα και να καταστήσει περιττές τις σχεδιαζόμενες περικοπές για την δήθεν σωτηρία του.

Εντοπίστε τον λόγο σας στο γεγονός ότι ο τομείς των δαπανών των νοσοκομείων (που σε μεγάλο βαθμό είναι έμμεσες δαπάνες των ασφαλιστικών ταμείων), της διακίνησης φαρμάκων (με κύριο εργαλείο την δωροδοκία των γιατρών - ιδιωτών ή γιατρών του ΕΣΥ) και της λειτουργίας των διαγνωστικών κέντρων αφέθηκαν με απόφαση της κυβέρνησης χωρίς έλεγχο.

Η απόφαση αυτή δεν οφείλεται μόνο στην άγνοια των αρμόδιων υπουργών και στελεχών, που πρέπει να θεωρηθεί δεδομένη. Οφείλεται πρωτίστως στην απροθυμία τους να αποφύγουν την σύγκρουση με το "κατεστημένο" του ιατρικού χώρου την στιγμή που για την σύγκρουση αυτή δεν τους πιέζει ούτε ο λαός (που πληρώνει τον τελικό λογαριασμό) αλλά ούτε και η αντιπολίτευση που δεν έχει αντιληφθεί την σοβαρότητα του ζητήματος και δεν γνωρίζει τις παραμέτρους του προβλήματος.

Αυτό που πρέπει ιδιαίτερα να τονισθεί είναι ότι η απόφαση της "μη παρέμβασης" είναι μεν συνειδητή αλλά δεν υπακούει σε βαθιές σκοπιμότητες μεγάλων συμφερόντων. Με λίγα λόγια δεν υπάρχει συστηματική συνεργασία συμφερόντων - πολιτικής εξουσίας. Τα συμφέροντα υπάρχουν βέβαια αλλά κάνουν πάρτυ μόνα τους. Με απλά λόγια κλέβουν εκκλησίες. Η στάση της Ν.Δ. οφείλεται απλά σε μικροπολιτικούς και ευτελείς υπολογισμούς, και ως τέτοια πρέπει να καταγγελθεί.

Το πολιτικό μήνυμα πρέπει να είναι ότι η πλήρης εγκατάλειψη του τομέα δαπανών υγείας είναι πολιτικό έγκλημα και ο δράστης είναι αποκλειστικά και μόνον ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Tweet

-Γελάει. Δεν ξέρει τι τον περιμένει.

Γελάει διότι ακόμη είναι ανυποψίαστος. Όλοι οι πολιτικοί όμως είναι υποχρεωμένοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αν θέλουν να αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα στην ιστορία, να διαβούν τον προσωπικό τους Ρουβίκωνα.
Ο μαύρος γερουσιαστής από το Ιλλινόις, που από κάποιες περίεργες συγκυρίες σε συνδυασμό με τις προσωρινές ανάγκες του "συστήματος"* έφθασε να βλέπει τον κόσμο από το δυσθεώρητο ύψος του Οβάλ Γραφείου στην Ουάσινγκτον, σύντομα θα βρεθεί αντιμέτωπος με την σκληρή πραγματικότητα. Η ώρα που θα κληθεί να λάβει τις αποφάσεις του για το Σκοπιανό ζήτημα, υπό τα αυστηρά βλέμματα της ιστορίας, δεν είναι πλέον καθόλου μακρυά.

Αυστηρό βλέμμα της ιστορίας Νο1

Αυστηρό βλέμμα της ιστορίας Νο 2
(προσωπικός φίλος του πρώτου)



Αυστηρό βλέμμα Νο 3
(μετά των ταξιαρχιών των μαχητικών αγγέλων)

*Οι παραπάνω εκτιμήσεις δια το τυχαίον της εκλογής του αφροαμερικάνου προέρχονται από τους ειδικούς Ομπαμολόγους του εγχώριου τύπου

Tweet

-Η άλλη όψη της τόσο παρεξηγημένης αυτορύθμισης

Μετά την υψηλή πτήση των τελευταίων μηνών οι τιμές των τροφίμων στην Γερμανία παίρνουν πλέον την κατηφόρα. Με πρακτικά ενιαίο βηματισμό οι μεγάλες αλυσίδες λιανικής προχωρούν από την Δευτέρα σε μειώσεις σε μεγάλο αριθμό προϊόντων όπως ο χυμός μήλου, το βούτυρο, ο καφές και η ζάχαρη. Σε κάποιες περιπτώσεις η πτώση φτάνει ακόμη και το 35%.
...

Θέλουμε με αυτό να στείλουμε ένα μήνυμα, ανέφερε ο Günther Becker, Γενικός Διευθυντής του ομίλου EDEKA, στον οποίο ανήκει και η εκπτωτική αλυσίδα Penny. Οι πελάτες μας πρέπει να γνωρίζουν ότι κάθε ευνοϊκή περίπτωση στις αγορές μας θα μετακυλίεται άμεσα προς το δικό τους όφελος. Δεν πρόκειται για περιστασιακές εκπτώσεις αλλά αντίθετα για σταθερές μειώσεις διαρκείας, εξήγησαν από την πλευρά τους οι Lidl και Aldi.
...
Ο καιρός των δραματικών αυξήσεων στην αγορά των τροφίμων φαίνεται να έχει περάσει. Την άνοιξη και το καλοκαίρι οι αυξήσεις αυτές, από 8% και πάνω, είχαν οδηγήσει στα ύψη τον πληθωρισμό. Σήμερα με την οικονομική κρίση, την πτώση των τιμών του πετρελαίου και μιας ακόμη σειράς πρώτων υλών φαίνεται ότι τερματίζεται και το ράλλυ στα τρόφιμα.

...

Στην πραγματικότητα, στις ετήσιες διαπραγματεύσεις που διεξάγονται αυτή την εποχή, οι μεγάλες αλυσίδες λιανικής αμύνονται με όλα τα μέσα έναντι των απαιτήσεων της βιομηχανίας για περισσότερα κέρδη απαιτώντας μάλιστα περαιτέρω πτώση των τιμών.

Οι αλυσίδες λιανικής στηρίζουν την επιχειρηματολογία τους όχι μόνο στις μειωμένες τιμές των πρώτων υλών αλλά επιπλέον και στην δύσκολη θέση που θα βρεθεί η αγορά εν όψει της επαπειλούμενης ύφεσης. "Οι καταναλωτές αισθάνονται ανασφαλείς. Αν σήμερα προχωρήσουμε σε αυξήσεις θα βρεθούμε υπό την απειλή μιας παράλυσης της αγοράς εξ αιτίας του πανικού" φέρεται να ισχυρίζεται μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις λιανεμπορίου τροφίμων.
Επιπλέον στον χώρο του εμπορίου υπάρχει η αίσθηση, σύμφωνα με πληροφορίες από την Κεντρική Ένωση Λιανικού Εμπορίου, ότι, σε αντίθεση με την αγορά αυτοκινήτου, δεν υπάρχουν ακόμη τάσεις συγκράτησης. Και σύμφωνα με τον κλάδο οι συνθήκες αυτές πρέπει να παραμείνουν σταθερές για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα. Ο εκπρόσωπος της Ένωσης Hubertus Pellengahr είναι γιαυτό πεπεισμένος. "Από το μέτωπο των τιμών δεν πρέπει να αναμένονται εστίες ανησυχίας. Τίποτε από όσα θα μπορούσαν να τρομάξουν τους καταναλωτές".

Από την ιστοσελίδα του Focus σε πρόχειρη μετάφραση.

http://www.focus.de/finanzen/news/discounter-aldi-lidl-penny-senken-die-preise_aid_345720.html

Αν το συγκεκριμένο άρθρο αναδημοσιευόταν σε ελληνική εφημερίδα θα έπρεπε να είχε τον τίτλο "Μελαγχολικές συγκρίσεις".

Γιατί η οποιαδήποτε επ' αγαθώ αυτορύθμιση δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνον όταν επιχειρείται μεταξύ σοβαρών και υπεύθυνων συναλασσομένων μερών. Και εν προκειμένω, όταν πρόκειται για την αυτορύθμιση τόσο πραγματικών και κρίσιμων αγορών, χρειάζεται πρώτα και πάνω από όλα πολίτες-καταναλωτές που σέβονται τον εαυτό τους.

Δεν θα πρέπει να προκαλεί απορία το γεγονός ότι η συζήτηση αυτή διεξάγεται στην χώρα που διαθέτει όχι μόνον την μεγαλύτερη και υγιέστερη οικονομία στην Ευρώπη αλλά και την πιο συμπαγή, συνειδητοποιημένη και φανατικά ομονοούσα στα ουσιώδη κοινωνία πολιτών. Που εκτός όλων των άλλων τυχαίνει να είναι και ο μακράν μεγαλύτερος χρηματοδότης της παρδαλής και χαζοχαρούμενης Ευρωπαϊκής μας Ένωσης.

Tweet

-Αυτό κ. Σανιδά το είδατε;

Πριν από λίγες μέρες έπεσε τυχαία στα χέρια μου ένα μάλλον μέτριο μυθιστόρημα* που εκδόθηκε σχετικά πρόσφατα. Η υπόθεση και η πλοκή είχαν περιορισμένο ενδιαφέρον. Εκτός από ένα σημείο που όλως τυχαίως αγγίζει την ζοφερή μας επικαιρότητα και ομολογουμένως αξίζει να προσεχθεί.

Για να μην μακρηγορούμε, πρόκειται για μια σκηνή στην οποία ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας μας, ευρισκόμενος στην Μονή Βατοπεδίου, γίνεται τυχαία μάρτυρας μιας σπαρταριστής συνομιλίας μεταξύ ενός μοναχού (λέγε με Αρσένιο) και κάποιων υψηλών προσώπων, που, εξ όσων φαίνεται, ανήκουν στον στενό κύκλο των συνεργατών του αγίου αναχωρητού. Ας δούμε λοιπόν την αφήγηση:

Κάθισα σ' έναν ξύλινο πάγκο αντίκρυ σε μια μισάνοιχτη πόρτα, πίσω από την οποία κάποιος μιλούσε στο τηλέφωνο. Η συνομιλία του τράβηξε την προσοχή μου όταν τον κάλεσαν σε μια δεύτερη γραμμή και τον άκουσα να απαντά:

-Πάρε με λίγο αργότερα, τώρα μιλάω με τον υπουργό.

Ποιόν υπουργό; Δεν έμαθα. Του ζήτησε ένα ραντεβού για τον ηγούμενο της μονής.

-Καλό θα ήταν να παρευρεθεί και η υπουργός Εξωτερικών στην συνάντηση σας. Θέλεις να την ειδοποιήσω εγώ ή προτιμάς να το κάνεις εσύ;

Ανέλαβε τελικά να την ειδοποιήσει ο ίδιος. Κατόπιν κάλεσε έναν γνωστό εφοπλιστή.
... ... ... ...

Μίλησε τελικά και μ΄ένα δικηγόρο για κάποιο κτήμα που ανήκει στο μοναστήρι και το οποίο διεκδικεί το ελληνικό δημόσιο.

-Τι το χρειάζονται οι κύριοι του δημοσίου αφού είναι ανίκανοι να το εκμεταλλευτούν. Αυτοί είναι αγράμματοι, στερούνται παντελώς επιχειρηματικού πνεύματος, δεν έχουν ιδέα από μάνατζμεντ. Ορισμένες από τις εκτάσεις που απαλλοτρίωσε ο Βενιζέλος παρέμειναν ανεκμετάλλευτες, είναι παρατημένες στην τύχη τους. Δεν πρόκειται να παραχωρήσουμε ούτε σπιθαμή από την γη που μας κληροδότησαν οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου.
... ... ... ... ...

Ο άνθρωπος πίσω από την πόρτα εξακολουθούσε ωστόσο να αγορεύει:

-Ο καλύτερος τρόπος να απαλλαγούμε από την απειλή των απαλλοτριώσεων είναι να πουλήσουμε τα κτήματα μας και να αγοράσουμε ακίνητα στα κεντρικότερα σημεία των πόλεων!!!!!!!!


Η συνομιλία χρονολογείται πολύ εύκολα. Το βιβλίο εκδόθηκε μόλις το 2007 και σύμφωνα με το περιεχόμενο του, το άθλιο υποκείμενο που παριστάνει τον ορθόδοξο μοναχό, αναφέρεται στην επίμαχη τηλεφωνική συνδιάλεξή του σε γυναίκα υπουργό των Εξωτερικών. Αυτό για όσους αμφιβάλλουν για τον χρόνο κατά τον οποίο στήθηκε η κεντρική φάση της απάτης και επιχειρούν να επιμερίσουν εξ ίσου τις όποιες ευθύνες τόσο στην ρουσοπουλική όσο και στην προγενέστερη πασοκική διοίκηση.

Γιατί το σοβαρό μέρος του σκανδάλου δεν είναι η αρχική αναγνώριση της κυριότητας της μονής πάνω στην λίμνη και τα υπόλοιπα δασικά και αγροτικά ακίνητα. Αντίθετα τον πυρήνα του εγκλήματος συνιστά η αρπακολλατζίδικη και με συνοπτικές διαδικασίες μετατροπή των γαιών αυτών σε λαχταριστά και άμεσα ρευστοποιήσιμα αστικά φιλέτα. Που εκτός από το ιδιότυπο "ξέπλυμα του κινδύνου των απαλλοτριώσεων" εξυπηρέτησε, σύμφωνα με όλα όσα μέχρι στιγμής γνωρίζουμε, και την παράνομη αύξηση της περιουσίας του μοναστηριού, μέσω της υποτίμησης της αξίας των δημόσιων ακινήτων και των "περίεργων" διαδοχικών επιστροφών και νέων μεταβιβάσεων.

Προσέξτε επίσης ότι, σύμφωνα με την αναπάντεχη μαρτυρία, η αρχική σκέψη του δαιμόνιου μοναχού ήταν η εν γένει αναζήτηση στην αγορά πελατών για τα ύδατα, τις παραλιμνίες εκτάσεων και τα χορτολιβαδικά, με απώτερο σκοπό την αγορά νέων που δεν θα επιδέχοντο αμφισβητήσεις και απαλλοτριωτικούς κινδύνους. Αλλά που να βρεί κανείς τόσο μεγάλα κορόϊδα στην εποχή μας. Όταν μάλιστα τα τεφαρίκια που πουλά έχουν ήδη από το 1996 τεθεί εκτός συναλλαγών με την υπαγωγή τους στο πρόγραμμα Natura. Εκτός; Εκτός και εάν απευθυνθεί στο κράτος. Που είναι στοργικό, μεγαλόθυμο και διαθέτει Ρουσόπουλους με δοκιμασμένες στον χρόνο και στέρεες πνευματικές σχέσεις με την μονή. Και επιπλέον διαθέτει και ζουμερά, ζουμερότατα ακίνητα προς άμεση ανταλλαγή. Προκύπτει λοιπόν ότι ως κομβικό σημείο στην εξέλιξη της υπερκομπίνας θα πρέπει να θεωρηθεί ο χρόνος υπουργοποίησης της Ντόρας.

Λέτε να διαθέτει τόσο ζωηρή και νοσηρή φαντασία ο συγγραφέας; Ή υπήρξε στ' αλήθεια μάρτυρας αυτής της τόσο αποκαλυπτικής συνδιάλεξης; Προσωπικά πιστεύω το δεύτερο. Και με όλο το θάρρος που μου δίνει η στενή μου σχέση με τον κ. Σανιδά, τον ακοίμητο αυτό φρουρό της νομιμότητας και της συνταγματικής τάξης, του προτείνω να συμπεριλάβει τον Βασίλη Αλεξάκη στην λίστα των βασικών του μαρτύρων.



*Πρόκειται για το μυθιστόρημα "μ.Χ.," του Βασίλη Αλεξάκη - Εκδόσεις Εξάντα

Tweet